View Full Version : hirap maging pinoy
ishibashi
02-19-2008, 04:31 PM
Mag share lang ako ng part ng buhay ko sa inyo mga kababayan. Isa akong bilog dito sa japan mag dadalawa taon na rin sa april, pero bago ang lahat babalik ako years ago nung umalis ang asawa ko papunta sa America para mag hanap ng trabaho at maiahon daw kami sa hirap, tourist visa lang gamit nya pero matagal nya na pinangarap na makarating dun classmate ko palang sya nung high school. Kami rin gusto nya na makarating sa America para mag karoon daw kami ng maganda kinabukasan. Kaya nagsumikap kami pareho. Meron kaming 1 anak na babae na iniwan nya sa akin nung asa pinas pa kami at baby pa sya nun. Matagal ko din tiniis na maging ama’t ina at mag tawagan lang kami sa telepono, minsan e-mail at alam ko na nag hihirap sya kse halos wala sya maipadala at minsan ako pa ang nagpapadala sa kanya dahil may konting negosyo ako sa pinas noon. Palagi ko kasama anak namin kahit saan ako pumunta kse ngosyo ko mag deliver ng LPG may mga tricycle ko nun. Then after four years sa America nagawan nya ng paraan na makuha kami. Pero ako. tourist visa lang ako kase di kami kasal pero buti nalang at binigyan ako ng consul ng visa para maihatid ang anak namin.
Bago pa man ako dumating dun alam ko na na may kinakasama sya iba dahil may nakapag sabi sa akin na kamag anak naming pabalik balik dun. Pag dating ko dun naconfirm ko na nag asawa na nga sya ng iba para makakuha daw ng legal na papel, hindi pinoy yun lalake, negro, malaking tao, maskulado. Alam nya na ako ang dating asawa ng asawa nya. Dun nga tumuloy ako sa bahay nila kase wala naman ako tutuluyan sa San Francisco. Alam nyo hangan sa ngayon hindi ko makakalimutan kung ano ang pakiramdam nung araw na mabuo ulit kami pero sa maling paraan. Ang isa pa ay may anak sila nung negro pero baby pa. Ilang lingo din lumipas na nakatira ako sa kanila pero na salas lang ako natutulog. Palagi kung katabi yun anak namin kase ayaw humiwlay sa akin dahil sa akin lumaki yun. Palagi ako gusto kasama. Di ko alam gagawin ko minsan iniisip ko na patayin yun negro pero di katapat ng galit yun at wala naman kasalanan yun at mabait na tao. Pag nag kakasagutan kami nung asawa ko lalabas lang yun at bibigyan pa kami ng privacy. Ibang klase buhay America.
Inaasikaso naman ako ng asawa ko kaso di sya tumitingin sa akin. At iniwasan nya makipag usap sa akin. Mabuti nalang is may return ticket pa ako sa pinas. Alam ko na di para sa akin yun lugar na iyon. Madaming kalaban dun at ang pinaka mabigat na kalaban ko ay ang sarili ko. Tanong ng tanong sa akin yun anak ko kung kelan kami uuwi. Diko masagot na iiwan ko sya dun, ang malupit kse di nya nakilala nanay nya ng husto kaya mailap sya sa kanila at sa akin lang sya sumasama. Naisip ko din na itakas anak ko pero huli na ang lahat planado na nila labag man sa loob ko dahil sa tingin ko na mas magkakaroon ng maganda kinabukasan bata dun kaysa sa pinas, kaya pumayag na rin ako na iwanan sya at pumirma sa full custody nila ng bata.
Nung time na aalis na ako, gabi palang di ako makatulog. Madaling araw nung pinasok ko sa kwarto anak ko at habang natutulog sya nag paalam ako sa kanya. At alam ko na huling pagkikita namin mag ama yun. Ang hirap mag paalam na alam ko na forever yung goodbye. Alam ko na may mga panahon sa buhay nya na kakailangan nya ako pero wala ako dun. Napaka bigat nung oras na nag goodbye kiss ako sa anak ko habang natutulog sya at biglang tulo luha ko ng diko namamalayan, alam ko rin na pag dating ng umaga ay hahanapin nya ako pero wala na ako dun sa tabi nya. At alam ko din na isipin nya pagtagal na iniwan ko sya. Wla ako dinala gamit basta lumabas ako ng bahay kung ano man suot ko dala ko passport and ticket wallet. Nag lakad ako palabas ng bahay, malayo nilakad ko, hangan may nakita ako taxi, diretso ako airport at dun na ako nagpalipas ng umaga.
Sabi ko sa inyo. Sabi ng mga dalubhasa ang iyak ng adult person is maximum of five minutes. Di po totoo yun. Nasa eroplano ako di ako makakain, makatulog di rin ako makahinga sa sama ng loob. Buong buhay ko akala ko matigas ako pero tao lang ako. Iyak ako ng iyak kunwari natutulog lang ako kse nakakahiya sa katabi ko. Mabilis ang oras kahit mahaba ang flt pag masama loob mo.
Nakarating ako sa pinas ng wala ako nasabi maski isang salita sarado bibig ko. Nakarating ako pinas madaling araw northwest flight. Umuwi muna ako sa bahay ng mga magulang ko sa pasay dun ako nag palipas, nagpagaling ng mga sugat, at isa lang ang masasabi ko na kahit ano man impyerno pinangalingan ko ang nanay ko ay andyan sa tabi ko pinagluto ako at pinakain.
Di ko na kaya manirahan sa pinas at pakiramdam ko pinag tatawanan lang ako ng mga tao pati mga kaibigan at kamag anak namin. Kaya eto para makaiwas sa kahihiyan nag punta ako ditto sa japan. Kahit bilog ako. Hirap buhay ditto pero diko nararamdaman. Wala ako karapatan mag reklamo. Wala ako karapatan magka sakit. Wla ako karapatan makipag usap. Wala ako karaptan magsaya. Wala ako pag aari. Nakatira ako sa mga kumpare ko na bilog din construction trabaho naming. Kung minsan wala.
Katapat ba ang pag aabroad ang iwan pamilya? Mahirap na bansa ang pilipinas. Pero diko naman kasalanan na ipanganak sa pinas diba? Pero bakit kailangan danasin ng mga pilipino ganito? Asawa ko nagpakasal sa negro para makakuha ng visa. Yun iba nagpapakasal sa hapon, Sa bumbay, Sa german, siguro kung may alien magpapakasal din dun mga pinoy. Hangan kailan kaya tayo pwde magtiis? Hindi ko na siguro aabutin yun. Hindi ko rin alam kung kailan kami mag kikita kita ulit? Hindi na siguro mangyayari. Kahit ano isipin ko kung san ako nagkamali pero diko makita, tutuusin wala ako kasalanan, at wala ako na iisip na ginawang mali para mangyari mga ganito. Kungdi pinanganak akong isang pilipino. Yun lang ang dahilan na naiisip ko. Yun lang ang kasalanan ko. Minsan nga nanaginip ako na mag kakasama kami sa bahay, bigla ako sumasaya. Pero pag nagising ako andito parin pala ako sa Japan, isang bilog. Naaalala ko rin nung mag kasintahan palang kami. Sarap alalahanin pero wala na… lumilipas ang panahon nawawala mga bagay. Kaya kung may pagkakataon ka na maiparamdam o masabi mo sa mahal mo na mahal mo sya gawin mo na. May panahon na di mo na masasabi kase wala na. Tapos na, hangan duon lang ang binigay sa atin. Maaapreciate mo lang ang mga bagay pag wala na ito pero hangan na sa iyo pa babaliwalain mo…, salamat po.
honey
02-19-2008, 04:57 PM
Nahihirapan ako magbasa ang liit ng mga letra :( ang ganda pa naman sana :( makopya nga para mabasa ko lahat.
zionchild
02-19-2008, 05:04 PM
Don't lose hope kabayan. Kahit saan sa mundo, mahirap ang buhay. Kahit sa America, ang daming patayan doon. May pera sila pero palaging in fear because of terrorism threats. Ganyan talaga ang buhay.
Take time to pray and have faith in God.
machobandido
02-19-2008, 05:05 PM
well thats life bro!!! madami ako kaibigan na bilog din kagaya mo dyan. malupit din dinanas nila. wala ako masasabi to comfort you sa dinanas mo. malupit! kahit ako nalungkot nung mabasa ko tread na ito. try mo to communicate sa anak mo. good luck.
k_e_n_k_a_y
02-19-2008, 05:05 PM
while reading your post, naiiyak ako. marami ng sad story dito sa timog ang nabasa ko pero di ako naiyak. nawala pagiging k_e_n_k_a_y ko. naka-relate yata ako sa story mo. maraming tanong ang pumasok sa isip ko. pm ko na lang sayo bro.
honey
02-19-2008, 05:10 PM
ishibashi :( Pinaiiyak mo naman ako. Kung ako nasa situation mo hindi ko ibibigay ang anak ko don sa ina nya. Mas magpapakatatag ako para maipakita ko sa anak ko na sasaya kami at magkakaroon ng magandang kapalaran kahit kami lang 2. Masakit kasi kapag alam mong mahal na mahal ka ng anak mo tapos iiwan mo. May anak din ako kasi kaya hinding hindi ko kayang gawin ang ginawa mo.Pero desisyon mo yan, yan ang alam mong tama kaya yan na lang panindigan natin. Sana makaipon ka bago ka umuwi ng pilipinas.Walang pwedeng magtawa sayo basta patunayan mo sa sarili mo na kaya mo lahat ano man mangyari.
Godbless.
zionchild
02-19-2008, 05:11 PM
There is hope in our country. We should save money and get involve in business.
rockinchiq
02-19-2008, 05:19 PM
hajimemashite bro. ishibashi..
ndurog ata puso ko.
i can feel your pain while reading it...(sigh..)
all i can say is..
hwag mo parusahan sarili mo dahil wala kang kasalanan.
may karapatan kang maging masaya,wag kang susuko..
at isipin mong pagsubok lang lahat ng nararanasan mo..
all of us have our own hardships..
iba't-ibang pinagdadaanan,iba't-ibang sakit na naranasan o nararanasan..
hindi lang ikaw bro...
i've been thru hell as well.i tried to kill my self a lot of times..
pero naisip ko,why give up?matatag ako..at di ako duwag..i took everything as a challenge..ngayon nrealize ko,masarap mabuhay..lumilipas din pla lahat..
hindi palaging nasa ilalim ka.trials made me a much stronger person..
idaan mo sa Prayers mkita mo,sooner or later magiging masaya k din..
everything will be at the right place..
basta,take all the hatred out of your heart..surrender your self to Him..
i'm not a religious person but i'm spiritual..
Goodluck Bro..astig tyo...yakang-yaka mo yan...
rockinchiq
02-19-2008, 05:24 PM
By the way,,
nasunog niluluto kong adabo kakabasa ng sad story mo..huhuhu...
now naiiyak n talaga ako kasi kaylangan ko nanaman magluto ng bago....:eek::type:: doh::crash:
Cheers kahit sunog adaobo ko..hehe:D
mtwalton
02-19-2008, 05:36 PM
I can"t believe on this...That is so sad, that brakes my heart....hindi ko mapigilan na hindi lumuha while reading your story.......
Hindi ko rin maintindihan bakit nangyayari sa atin ang mga ganitong situation. na because of kahirapan , for our family, para lang mag karoon ng good life, food and nice house ,ay kung ano anong sapalaran ng ginagawa natin....kailan po kaya ito mawawala....
I don"t know what to say...just one thing na may Lord na tumitingin sa inyo at nauunawaan n'ya kayo....
Just move on.Keep going. make your life straight at anong malay n'yo pag laki ng iniwan n'yong anak, ay kayo pa ang hahanapin n'yat one day magsasama uli kayo...till na tumanda kayo.no more separation....so ,don"t loose your faith.....keep praying.....
Ingat na lang po kayo sa pagtratrabaho ninyo....
God Bless you....
welcome here in TF..
enjoy po kayo dito't kalimutan munang mga sakit sa puso.....
polly_jolly
02-19-2008, 05:53 PM
malungkot but at the same time nakaka inspired ang kwento nyo kuya.atleast kahit masakit ang nangyari sa buhay nyo hindi kayo nagmukmok at naging lasenggo sa Pinas,madami dyan siguro ganon na lang ang gagawin pero kayo nakipagsapalaran kayo dito sa Japan kahit bilog kayo.Pagdating ng panahon na nakaipon na kayo pede nyo na siguro kunin anank nyo at magnegosyo nalang.mamuhay ng simple at masaya...ingatan nyo po ang health nyo kasi medyo mabigat po ang work nyo...goodluck po!:)
simplymystic
02-19-2008, 08:59 PM
waaahhhhh ! :cry: naiyak po ako sa thread na to pwamis.... very touching po talaga.... ishiibashi san tara mag-inom tayo sa karaoke minsan... :(
summergirl
02-19-2008, 09:14 PM
keep on praying and God is always there with you..Naiyak ako sa nang-yari sa iyo bro..
sarpon
02-19-2008, 09:18 PM
buti pa ang mga pinoy matatapang... lumalaban... yung mga hapon konting hirap lang nagpapatiwakal na..:rolleyes:
hello,ishibashi!:)na kakaiyak naman story mo,medyo may pagkakahawig kayo ng sitwasyon ngayon ng ate ko...naiyak talaga ko sa kwento mo:cry:sana maging matatag ka pa para sa anak mo:)welcome to TF!;)
bonbon'79
02-19-2008, 09:52 PM
kakaiyak naman nitong kuwento mo. ganyan talaga ang buhay. kung hindi tao magsusumikap para sa sarili natin, patay tayo. lalo na mahirap na ang pamumuhay sa pilipinas. kaya nga tayo umalis ng sariling bansa para makahanap ng mas maluwag na buhay.
kaya mo iyan... :cool:
Soju6
02-19-2008, 10:03 PM
Mahirap ang maging pinoy na "walang Buto at mahina ang Loob" ang dapat nilagay mong title dito.
Damay kasi pati ako pag sinabi mong "mahirap maging pinoy" lang.
Dahil takot kang magsumikap sa pilipinas para buhayin ng maayos ang anak mong babae kaya binigay mo na rin sa kanila? Tapos iiyak-iyak ka?
What kind of a no backbone weakling are you?
First, you gave up your wife…di ka pa nasiyahan, binigay mo rin yung anak mong babae?
Ganuon ka ba talaga kahina/ kaduwag??
memyself&i
02-19-2008, 10:04 PM
Nakaka-awa naman yun bata, parang ang hirap ng pakiramdam ng isang bata na pag gising mo forever ng wala ang tatay na nakagisnan nya araw araw...
Ang sakit sobra
machobandido
02-19-2008, 10:19 PM
Mahirap ang maging pinoy na "walang Buto at mahina ang Loob" ang dapat nilagay mong title dito.
Damay kasi pati ako pag sinabi mong "mahirap maging pinoy" lang.
Dahil takot kang magsumikap sa pilipinas para buhayin ng maayos ang anak mong babae kaya binigay mo na rin sa kanila? Tapos iiyak-iyak ka?
What kind of a no backbone weakling are you?
First, you gave up your wife…di ka pa nasiyahan, binigay mo rin yung anak mong babae?
Ganuon ka ba talaga kahina/ kaduwag??
nakita mo na nga naka problema tao eh kung ano ano pa sinasabi mo dyan. kundi kaba naman isang ungas! iba iba tao di lahat kasing tibay mo, kung matibay ka talaga?. iniwan sya di nya binigay asawa nya.
eto lang! sana mas malala pa abutin mo kaysa inabot nya para makatikim ka! dapat sayo pinuputukan sa ulo.
Soju6
02-19-2008, 10:37 PM
Pinag isipan kong mabuti yung sinabi ko.....
I suggest na mag isip kang mabuti para mag post nang ganyan.
Mas malala? marami na akong mas malalang naranasan at di ako umatras kaya ako ganito magsalita.
Di kita papatulan, yan alang ang masasabi ko sa iyo.
shuelma
02-19-2008, 10:39 PM
kaya mo yan.lahat ng problema meron solusyon...gumising at harapin mo ang magandang bukas para sayo...be happy:)...hope your dreams come true.
pumpkin
02-19-2008, 10:57 PM
Ang istorya mo ay isa lang sa mga napakaraming nakakalungkot na istorya ng ating mga kababayan na nangibang bayan upang matagpuan ang magandang kapalaran subalit ang kapalit naman nito ay ang pagkawatak watak ng pamilya... ito nga ba ang sinasabing magandang kapalaran??
Isa ako sa mga libo libong Filipino na nangibang bayan upang kumita ng malaki. Alam ko na ang kinikita ko sa Japan ay hindi ko kayang kitain sa Pilipinas na kasing dali tulad dito sa Japan.
Ang kinalungkot ko ng labis ay ang kawalan ng tiwala ng ating kababayan sa ating bansa... Dahil sa hirap ng buhay sa atin mas pipiliin natin na mangibang bansa dahil ito sa ating palagay ang pinakamadaling paraan upang umasenso ang ating buhay at bunga na rin marahil ng pagkawalang tiwala sa ating pamahalaan ngayon.
Nakakalungkot... sobrang nakakalungkot... Ano kaya ang maaring gawin nating mga Filipino upang gumanda ang Pilipinas? Malaki ang pananagutan ng Gobyerno... pero paano kaya natin mababago ang bulok na sistema ng gobyernong ito? Ano kaya ang dapat natin gawin upang ang ating mga kababayan ay maging mapanuri sa kanilang niluluklok sa puwesto? Ano kaya ang kayang gawin ng bawat isang Filipino... May nakikita pa ba tayong pag-asa sa ating bansa?
Nakakalunglot isipin na pag-gising natin isang araw wala na sa mapa ng mundo ang Pilipinas. Nakakalungkot isipin na mga dayuhan na ang mas maraming naninirahan sa Pilipinas kesa sa mga Filipino, Nakakalungkot isipin na wala na ang magagaling na Filipino sa ating bansa. Nakakalungkot isipin na halos lahat ng Filipino ay nawalan ng tiwala at pag-asa sa ating bansa... Nakakalungkot isipin na maraming pamilya ang nagwawatak watak dahil sa ating kagustuhan na umasenso...:(:(:(:(: (:(:(
Soju6
02-19-2008, 11:07 PM
@ Pumpkin...
Wag i-sisi sa gobyerno at kung kani-kanino ang mga nagyaring ganito.
Kung kanino man nagyri ito....kaya mo na bang bumuhay ng pamilya nung ikaw ay mag decide mag asawa?
Kaya mo na bang bumuhay ng anak nung gumawa kayo ng anak?
Sino ang may kasalanan? Gobyerno ? Ibang tao??? Kaya wag i-sisi sa ibang tao yung mga problemang
alam ninyo na kayo mismo ang gumawa.
Paano mahihnto ang ganito? Wag pabayaan ang mga anak ninyo, bigyan ng magandang kinabukasan para di sila makadanas ng ganito.....at sana ganun din ang gawin nila sa mga magiging anak din nila.
Once na nag asawa at nag anak ka na hindi ka handa, "that's a failure waiting to happen".
Then blame it on whoever that you can think of....but not yourself.
Para naman dun sa nag tatapang tapangan( sa net) or kung sino man ang maiinis sa mga sinasabi ko. Wag po dito sa net mag pakitang gilas. Lagi po ako sa EB lagi akong lumalantad
dahil mas gusto kong personal ang chikahan at payuhan or labasan ng sama ng loob. Di ho ako magtatago sa likod ng PC.
machobandido
02-19-2008, 11:40 PM
@ Pumpkin...
Wag i-sisi sa gobyerno at kung kani-kanino ang mga nagyaring ganito.
Kung kanino man nagyri ito....kaya mo na bang bumuhay ng pamilya nung ikaw ay mag decide mag asawa?
Kaya mo na bang bumuhay ng anak nung gumawa kayo ng anak?
Sino ang may kasalanan? Gobyerno ? Ibang tao??? Kaya wag i-sisi sa ibang tao yung mga problemang
alam ninyo na kayo mismo ang gumawa.
Paano mahihnto ang ganito? Wag pabayaan ang mga anak ninyo, bigyan ng magandang kinabukasan para di sila makadanas ng ganito.....at sana ganun din ang gawin nila sa mga magiging anak din nila.
Once na nag asawa at nag anak ka na hindi ka handa, "that's a failure waiting to happen".
Then blame it on whoever that you can think of....but not yourself.
Para naman dun sa nag tatapang tapangan( sa net) or kung sino man ang maiinis sa mga sinasabi ko. Wag po dito sa net mag pakitang gilas. Lagi po ako sa EB lagi akong lumalantad
dahil mas gusto kong personal ang chikahan at payuhan or labasan ng sama ng loob. Di ho ako magtatago sa likod ng PC.
sige bro sa susunod na EB kung may chance ako aatend ako kung andun ka lang. kaso asa europe na ako wala na ako sa japn swerte mo!
FYI! I am a pro boxer. sports ko yun for 13years na. just to inform you. i have a lean body with six pack abs. licensyado kamao ko alam ko yun. pero para sayo wala problema! any time spar tayo!
erokawaiiAYA
02-20-2008, 12:18 AM
wag naman natin i judge kaagad yung tao ng ganun ganun lang, hindi naman tayo ang nasa kalagayan nya.
shinshinobi
02-20-2008, 02:14 AM
nabanggit mo na meron kang maliit na negosyo sa Pilipinas, bakit hindi mo palaguin ito?
Nasa diskarte lang yan kaibigan. Kailangan alamin mo kung ano ang hawak mong baraha para ka maka tong its sa buhay.
Mas makakaluwag ka pa nga ngayon na wala ka nang iniintiding anak. Lahat ng oras mo puwede mong ibuhos sa negosyo.
Ipakita mo sa asawa mo na kaya mong umahon sa hirap, huwag ka lang manloloko ng kapwa sa pagpapayaman mo.
Mukhang bata ka pa naman at kaya mo pang magasawa ulit at gumawa ng mga anak. Huwag mong ubusin ang oras mo dito sa Japan kung hindi ka rin lang maligaya.
ishibashi
02-20-2008, 04:42 PM
Salamat po sa lahat ng nag reply. Yan po is na share ko lang sa inyo. nangyari yan 5years ago and mag two years na ako dito sa Japan. Lumipas na po iyan. Para dun sa mga nalungkot pasensya na at diko naman kayo intention na paiyakin. Nag share lang po ako ng buhay ko.
Para dun sa nag comment dahil mahina daw backbone ko. Eh siguro kilalanin mo muna ako bago ka mag bitaw ng salita mo! Hindi nyo po ako kilala! At hindi ko po hinihingi opinion nyo! at madami pang mga nangyari bago yan at wala po kayo dun kaya mas makakabuti sayo kung salain mo muna mga salita mo bago mo ibitaw! Sa tingin mo ba hindi ako lumalaban? Hindi ako makikipag sapalaran dito kung di ako lumalaban. Sakin life goes on din. Pero masakit at tao lang po ako para hindi umiyak at matagal na yun. Kagaya mo din ako matigas kaso lahat po tayo may weakness as in lahat.
Pag balik ko sa pinas galing dun tinuloy ko naman nagosyo kaso hindi na ako naka bawi dahil sa dami ng utang namin. Alam nyo na sa kahit anong negosyo kailangan may puhunan ka. Yun sa akin is puro utang at mahirap kase five/six mga yun, at mahirap bawiin. Kaya nun sinabi nung kumpare ko na pwede dito sa Japan at nagkaroon ako ng pagkakataon na makapunta, kinuha ko na para maka ipon tapos uuwi na rin ako. Hindi ko rin kase kikitain sa pilipinas ang kinikita dito kahit maliit lang para sa mga tao dito pero sa akin malaking bagay na ito. Kase sa taong walng pera kahit konti lang malaking tulong na at least marangal at hindi ako nagnanakaw kahit wala man ako ipagmalaki.
Salamat sa lahat ng nag pm. Naaapeciate ko po iyon at nalaman ko na madami sa mga kababayan natin na may magagandang kalooban. Salamat po talaga!
Alam ko na mas madami pa ang nag hihirap sa pilipinas kase yun mga kasama ko dito dumadaan lang pera sa kamay nila diretso sa pinas padala at sobrang tipid halos di kumain. Kase mga pamilya sa pinas walng hiling kundi tulong na financial dahil sa pag aaral ng bata at bayad utang at pang araw araw na gastusin. Ako hangat hindi ako nahuhuli at hangat may trabaho pa na makukuha, at may lakas pa ako, pipilitin ko pa mag ipon. Para kung mahuli man ako at pag balik ko sa pinas may konti pera pang gastos.
rockinchiq
02-20-2008, 04:49 PM
Salamat po sa lahat ng nag reply. Yan po is na share ko lang sa inyo. nangyari yan 5years ago and mag two years na ako dito sa Japan. Lumipas na po iyan. Para dun sa mga nalungkot pasensya na at diko naman kayo intention na paiyakin. Nag share lang po ako ng buhay ko.
Para dun sa nag comment dahil mahina daw backbone ko. Eh siguro kilalanin mo muna ako bago ka mag bitaw ng salita mo! Hindi nyo po ako kilala! At hindi ko po hinihingi opinion nyo! at madami pang mga nangyari bago yan at wala po kayo dun kaya mas makakabuti sayo kung salain mo muna mga salita mo bago mo ibitaw! Sa tingin mo ba hindi ako lumalaban? Hindi ako makikipag sapalaran dito kung di ako lumalaban. Sakin life goes on din. Pero masakit at tao lang po ako para hindi umiyak at matagal na yun. Kagaya mo din ako matigas kaso lahat po tayo may weakness as in lahat.
Pag balik ko sa pinas galing dun tinuloy ko naman nagosyo kaso hindi na ako naka bawi dahil sa dami ng utang namin. Alam nyo na sa kahit anong negosyo kailangan may puhunan ka. Yun sa akin is puro utang at mahirap kase five/six mga yun, at mahirap bawiin. Kaya nun sinabi nung kumpare ko na pwede dito sa Japan at nagkaroon ako ng pagkakataon na makapunta, kinuha ko na para maka ipon tapos uuwi na rin ako. Hindi ko rin kase kikitain sa pilipinas ang kinikita dito kahit maliit lang para sa mga tao dito pero sa akin malaking bagay na ito. Kase sa taong walng pera kahit konti lang malaking tulong na at least marangal at hindi ako nagnanakaw kahit wala man ako ipagmalaki.
Salamat sa lahat ng nag pm. Naaapeciate ko po iyon at nalaman ko na madami sa mga kababayan natin na may magagandang kalooban. Salamat po talaga!
Alam ko na mas madami pa ang nag hihirap sa pilipinas kase yun mga kasama ko dito dumadaan lang pera sa kamay nila diretso sa pinas padala at sobrang tipid halos di kumain. Kase mga pamilya sa pinas walng hiling kundi tulong na financial dahil sa pag aaral ng bata at bayad utang at pang araw araw na gastusin. Ako hangat hindi ako nahuhuli at hangat may trabaho pa na makukuha, at may lakas pa ako, pipilitin ko pa mag ipon. Para kung mahuli man ako at pag balik ko sa pinas may konti pera pang gastos.
That's the spirit..keep the positive thoughts bro..
Godbless you.:)
may_abe
02-20-2008, 04:57 PM
Ishibashi bro..tibayan mo lang loob mo...akala ko sa pelikula lang ang ganito. Salamat sa pag share ng kwento mo. Parang gusto kitang e Hug. Mag ingat ka palagi.:)
shakey
02-20-2008, 09:33 PM
ishibashi tol...naiyak ako dito,nanikip ang dibdib ko,naalala ko nung iniwan ko yung baby ko sa pinas,hangang sa eroplano,parang dinudurog ang puso ko.
kasama ka na ngayon lagi sa dasal ko na sana isang araw mag kasama sama kayo ng mga mahal mo sa buhay,kaya mo yan wag kang mawalan ng pag asa...ingat ka din sa mga taong nakakahalubilo mo dito sa japan...
Soju6
02-21-2008, 11:35 AM
You didn’t ask for my opinion?
Well, i have news for you, the moment you shared your sorry ass story in TF, opinion and “criticism” are exactly what you’re asking for from all TF members and I'm one of them.
Sympathy/ compassion are what you’re getting from the rest of them (exactly what you want/ what you expected). What is that gonna do to you? Make you feel better? I'm an Asshole?- that I am. I didn't sign up to this Forum to make myself look good. I signed up, so I can express what I feel about a lot of things.....what I feel is what I post.
Too bad for you, not all TF members think alike.
Kilalanin muna kita, sabi mo. Pinabayaan mong iwanan ka ng asawa mo without a fight. Yung anak mong babae na pinakamamahal mo….binigay mo pa. Hindi ka naman imbalido dahil sabi mo nandito ka sa Japan ngayon.That’s all I need to know. Meron pa ba akong dapat malaman?
I will never give up on my daughter kahit gaano ako kahirap sa buhay. I will move a mountain, make the impossible possible. I will work 23 hours/day (1 hour sleep) para lang maitaguyod siya. Give up on her? Not in a million years!!!!
It’s almost the same as leaving your baby in a basket for good sa harap ng pintuan ng mayaman na pamilya. Thinking/ knowing that she’ll be taken care of by that rich Family.
Ugghh!!!!!
I am hoping that you're making all the efforts para makuha mo ulit ang anak mo. If not....good luck on looking at yourself in the mirror.
Now, if the moderators think that my posts are uncalled for, by all means, they can kick me out of TF.
@machobandido and ishibashi!
we got our eyes on you two, please stop whatever you are doing.
if you want to share your experiences, then be ready to hear some opposite and critical opinions. no more invectives and threats from you, this is a warning!
@soju
you have shared your ideas, and people who read your thoughts know where you are coming from. intelligent people who reads this thread knows what's the argument about at the first glance of your post. there's no need to raise it up again and again, it just increases the tension. and it's no good to go down to the same level when someone throws a cheap potshot at you.
however, you also must understand that some people go to extreme situations that may be different from ours. for example, i will never ever abandon my family - ever, i will die first before i do. but there are parents who kill their children before they commit suicide themselves. i never can understand them either, but it happens, and i just thank the fact that i don't have their shoes on my feet.
shakey
02-21-2008, 07:27 PM
hmmmm wak na kayo mag argue:O mag saya na lang tayo parepareho tayong PILIPINO !!!:mohawk::guitar:y o yes yes yo !!!:D
peace po tayo:D!
tabako
02-21-2008, 08:13 PM
gusto ko maiyak pero pinigil ko! try to move on na lang po! anu man po ang nangyari sa nakaraan at nangyayari sa kasalukuyan yan po ay tinatawag na kapalaran! sabi nyo nga hanggat kasama nyo ang mahal nyo iparamdam nyo, para din po yang hanggat may buhay kayo try nyo magsaya! ang nakaraan po ay kasama na natin yan habang tayoy nabubuhay,pero di po ibig sabihin non na don na rin hihinto ang inog ng mundo natin! magdasal lang po tayo lagi.
erokawaiiAYA
02-21-2008, 10:06 PM
wag nang mag away! itong thread na to hindi naman contest to na pagalingan kung sinu ang taong makakapag sabi ng pinaka magandang solusyon sa buhay ng ibang tao.
Ang kapalaran ni Juan , ay hindi pwedeng maging kapalaran din ni Pedro !!
yun lang po.
louvette_15
02-21-2008, 11:28 PM
kming magkakapatid din isinuko ng tatay namin. dumating ung puntong kelangan nming pumili isa sa magulang namin.. d namin kilala nanay namin dhil sa murang edad namin ay pumunta dito sa japan. tatay namin ay tipong tatay na nakikipag jak stone samin at naglalaba ng nireglahang panty namin at coach pag may nagpapaalam umakyat ng ligaw...piliin man namin si papa, tinulak nya kaming sumama kay mama dahil mas maganda daw kinabukasan namin dun. d man naging ganun talaga kaganda naging buhay namin kay mama, naaappreciate namin sakripisyo ni papa dahil nakilala namin pagkatao ng nanay namin...at nabigyan kmi ng pagkakataong hindi lng si papa ang mahalin kundi pati si mama.
isinuko man, ang anak kapag may pagkakataon ay hahanap at hhanappin ang magulang... wag po kayong mag alala, hindi kayo makakalimutan ng anak nyo...isang araw magugulat ka nlng, hahanapin ka nya...
japhil
02-22-2008, 02:01 PM
grabe napa iyak ako ng husto sa thread mo...sana magkita pa kayo ng anak mo at sana naman ipakilala ka ng nanay ng anak mo sayo. kakalungkot ang pagpapaalam mo sa anak mo parang diko kaya yun. magdasal ka nalang para kahit papano makaluwag sayong dibdib malaki ang maiitulong ng dasal.
cge po ingat po lagi dito sa japan, san ka nga pala dito sa aichi ken?
shinshinobi
02-22-2008, 02:19 PM
Meron din akong alam na storya ng tulad nito.
Kinailangan ni lalake na mahiwalay sa kanyang pamilya kaya't noong araw ng kanilang paghihiwalay, hindi mapigil ni babae na mapahagulgol ng iyak.
Tatlong maliliit na batang lalake ang kanyang iniwan, ang isa ay dumedede pa nga sa bote.
Lumipas ang panahon. Naging ganap na mga binata ang kanyang mga anak. Buong buhay nilang tatlo, pilit nilang hinahanap ang kanilang tatay at ipinangakong hindi sila titigil hangga't hindi nila ito muling nakakasama.
Ang kanilang ama na lamang ang kanilang natitirang pamilya. Wala silang alam na kamag anak. Inabutan sila ng digmaan kaya't napilitan silang umanib sa isang proyekto na inihanda ng kanilang ama para sa kanila noong bata pa lang sila.
Sa hindi inaasahang pangyayari, nasawi ang kanilang ina sa kalagitnaan ng digmaan. Dito nadagdagan ang galit at poot na kanilang nararamdaman para sa kanilang kalaban.
Lumipas ang mga taon at hindi pa rin sila tumitigil sa paghahanap sa kanilang tatay. Hanggang sa isang araw, nagkaroon sila ng pagkakataon makapiling muli ang kanilang ama subalit muli itong nabihag ng mga kalaban.
Sobrang sakit ng damdamin ang kanilang naramdaman. Nabigyan na nga sila ng pagkakataong makasama muli ang kanilang ama subalit agad naman itong naputol.
Nagpatuloy ang kanilang paghahanap at tumagal na naman ng ilang taon.
Sa awa ng Diyos ay dumating din ang araw na kanilang pinakahihintay. Natagpuan na rin nila ang lugar ng mga kalaban na nagkukupkop sa kanilang ama.
Hindi sila nagdalawang isip na lusubin ang lugar ng kalaban at sa tibay ng loob at liwanag ng pag asa, muli nilang nakasama ang kanilang ama.
Hindi maipapaliwanag ang galak at saya ng kanilang nararamdaman. Muli nilang nakayakap ang kanilang ama na nahiwalay sa kanila ng halos dalawampung taon.
Muli silang nagpasalamat kay Dr. Hook na naging gabay nila sa pakikipaglaban sa kalaban.
sarpon
02-22-2008, 02:25 PM
@Shin
actually 15 yrs lang nawalay sila Steve, Big Bert at Little John kay Dr. Armstrong.. Lets Volt-in!:p
shinshinobi
02-22-2008, 02:46 PM
@Shin
actually 15 yrs lang nawalay sila Steve, Big Bert at Little John kay Dr. Armstrong.. Lets Volt-in!:p
hehe :D
mamimo
02-22-2008, 02:54 PM
@Shin
actually 15 yrs lang nawalay sila Steve, Big Bert at Little John kay Dr. Armstrong.. Lets Volt-in!:p
lighten the tension:cool: nice one:)
Dillinger
02-22-2008, 03:33 PM
Kabayan minsan talga ang buhay ay napaka daming pagsubok, Marami din ako pinagdaanan kaya alam ko yung sinasabi mo na ang adult ay maximum na pag iyak ay 5 min hindi 22o yun nakarelate ako....Sa akala ko din ay matigas ako dahil kahit anong gulo pinapasukan ko wala ako kinakatakutan..Pero isang bagay lang din nagpaiyak sa akin..Medyo mahirap ang recovery talga pero isipin mo na may buhay kang sarili na dapat mo din asikasuhin kung pababayaan mo ang sarili mo para mo na din pinatunayan sa mga tao sa paligid mo na mahina ka....Ituloy mo kung ano yung aim mo like what you said nag bussiness ka sa pilipinas konting tiis tol at ipon ng pera kahit pa unti unti...Think positive na etong experience mo will make you a stronger and successful;)
shinshinobi
02-22-2008, 06:16 PM
@Shin
actually 15 yrs lang nawalay sila Steve, Big Bert at Little John kay Dr. Armstrong.. Lets Volt-in!:p
baka nga mga 10 yrs lang kasi nung umalis ang tatay nila dumedede pa sa bote si Little John. Nung magkasama sama silang apat, maliit pa rin si Little John.
O baka unano lang siya?
OT: Misleading yung title kasi, actually masarap maging Pinoy and marami din namang mga Pinoy na nagtagumpay sa buhay. Hindi naman lahat naapi ng tadhana....
good luck and tibayan ang loob.
zionchild
02-22-2008, 07:01 PM
In the U.S. there are Filipinos who sell themselves for 10,000 dollars to marry an illegal. Yong iba daw 10 times na kinasal para makapera lang kasi U.S. citizen na ang pinoy na yon.
Unfair di ba? bakit ba mukhang pera ang ibang pinoy?
rhynissa
02-22-2008, 07:11 PM
ahahaha, natawa naman ako dito.. pero totoo!! dala na siguro ng kahirapan kaya ganun at karamihan mukhang pera ang mga pinoy..
In the U.S. there are Filipinos who sell themselves for 10,000 dollars to marry an illegal. Yong iba daw 10 times na kinasal para makapera lang kasi U.S. citizen na ang pinoy na yon.
Unfair di ba? bakit ba mukhang pera ang ibang pinoy?
rhynissa
02-22-2008, 07:26 PM
how sad naman po ng story niyo.. siguro maaadvice ko lang Tatagan nyo ang loob niyo.. Isipin nyo di lang kayo ang nagkakaganyan, marami din naghihirap at mas worst pa nga ang nangyayari sa iba.. Tama kayo, walang kasalanan ang negro, kundi ang asawa nyo.. Pero nasa America na pala kayo bakit di na lang kayo naghanap ng pwede pakasalan dun since kasal na sa iba ang asawa mo? Sa totoo mas ok kung sa america ka na lang nag-tnt, duon di sila sobrang higpit sa mga tnt, unless gagawa ka ng crimes.. Maraming tnt sa america na nagtatrabaho, basta may backer ka o kahit wala basta marunong ka makisama marami kukuha sayo dun kahit wala ka papers. Mahirap din ang buhay sa states believe me, dapat dun ay workaholic ka.. Dahil pagtatamad tamad ka, patay ka, wala kang kakainin. Marami ding bum duon, mga batugan kasi. although yung iba tinutulungan ng government. Ilang years ba ang visa nyo sa america? Sayang naman, nandun na pala kayo di pa kayo humanap duon ng pwede pakasalan. City na ang San Francisco, since mabait naman yung asawa ng asawa nyo sana naki-usap na lang kayo na pansamanatala tumuloy dun, at hanap kayo kamo ng trabaho hanggang maka-ipon ng pang-upa dun. Sana di kayo umuwi ng Pinas, mas ok maging tnt sa america kesa dito na sobrang higpit.. Ok sige goodluck na lang and pray always. lahat ng hirap may hangganan, di kayo ng-iisa, mas marami pa po na mas malala ang naging sitwasyon kesa sa inyo.. Saan pala kayo sa Pasay?? Dati nung nag-aaral ako sa st. scho. manila ay sa Dominga kami nakatira, kayo saan???
@everyone
It turns out that ishibashi is just fooling around - at least that's what he said.
I'm sorry for the deception he's brought here in TF - i hope he is too. Anyway, this is a lesson for everybody not to take every word posted by anyone as a fact. Remember that some people might use the anonymity of the web to fool and deceive other members. We at Timog, however, are constantly on the look out for this kind of people.
ishibashi will not be posting anymore, so we will close this thread very soon.
Dillinger
02-23-2008, 04:02 AM
@everyone
It turns out that ishibashi is just fooling around - at least that's what he said.
I'm sorry for the deception he's brought here in TF - i hope he is too. Anyway, this is a lesson for everybody not to take every word posted by anyone as a fact. Remember that some people might use the anonymity of the web to fool and deceive other members. We at Timog, however, are constantly on the look out for this kind of people.
ishibashi will not be posting anymore, so we will close this thread very soon.
Fooling around? Explain please? Concrete reason?
Hensoldt
02-23-2008, 06:09 AM
Mahirap ang maging pinoy na "walang Buto at mahina ang Loob" ang dapat nilagay mong title dito.
Damay kasi pati ako pag sinabi mong "mahirap maging pinoy" lang.
Dahil takot kang magsumikap sa pilipinas para buhayin ng maayos ang anak mong babae kaya binigay mo na rin sa kanila? Tapos iiyak-iyak ka?
What kind of a no backbone weakling are you?
First, you gave up your wife…di ka pa nasiyahan, binigay mo rin yung anak mong babae?
Ganuon ka ba talaga kahina/ kaduwag??
I couldn't have said it any better. Mapa-Pinoy man o hindi ang isang tao, kapag lalampa-lampa he will always get trampled upon in life.
@everyone
It turns out that ishibashi is just fooling around - at least that's what he said.
I'm sorry for the deception he's brought here in TF - i hope he is too. Anyway, this is a lesson for everybody not to take every word posted by anyone as a fact. Remember that some people might use the anonymity of the web to fool and deceive other members. We at Timog, however, are constantly on the look out for this kind of people.
ishibashi will not be posting anymore, so we will close this thread very soon.
Good catch Dcat! You can smell bullsh*t a mile away. :D
erokawaiiAYA
02-23-2008, 08:59 AM
@everyone
It turns out that ishibashi is just fooling around - at least that's what he said.
I'm sorry for the deception he's brought here in TF - i hope he is too. Anyway, this is a lesson for everybody not to take every word posted by anyone as a fact. Remember that some people might use the anonymity of the web to fool and deceive other members. We at Timog, however, are constantly on the look out for this kind of people.
ishibashi will not be posting anymore, so we will close this thread very soon.
Naguguluhan po ako. Can you please elaborate your message??
Bakit po i co close tong thread na to?? is Ishibashi tell us a lie story??
mz.anna
02-23-2008, 09:11 AM
hi kuya,kaiyak naman story mo,pero gambatte kuya,pray ka lang kay god,sya lang talagang mkakapitan mo sa lahat ng oras,hayaan mo ipagpre pray ko na sana bigyan ka ng bgong buhay,di man kita kilala,pero napakabuti mong ama sa iyong anak,sana makahanap ka rin ng babaeng mkakatuwang mo sa habang buhay..kuya gambatte ne..
Fooling around? Explain please? Concrete reason?
he said it was just a story he made up, what's more there is to tell?
Good catch Dcat! You can smell bullsh*t a mile away. :D
indeed you can, Hensoldt, but this will just have to suffice for everybody. http://www.timog.com/gallery/files/7/icon_wink.gif
Naguguluhan po ako. Can you please elaborate your message?? Bakit po i co close tong thread na to?? is Ishibashi tell us a lie story??
yes, according to him this was just a story told to amuse and entertain you guys, sorry.
supa_freak
02-24-2008, 06:39 PM
kuya,ok ka lang...wag ka mahiya..lahat ng tao may problema naman,mas mabigat pa sayo.
nakakaiyak storya mo,nakakasakit puso ano ba yan....
shakey
02-25-2008, 12:05 AM
ala !!! bakit nanaman nabuksan ito?kala ko ba gawa gawa lang yung story...:mad:
lintyak naiyak ako ng husto dito grabe !!!:Dsargo nga sipon ko eh pati luha.:D
any way kung gawa gawa ang ito or totoo pre napaiyak mo ako ng husto dito !!!
rhynissa
02-25-2008, 02:15 PM
ahahaha, kaya pala nagtataka ako eh, kasi ang tanga naman niya kung aalis pa siya sa america eh nandun na siya??? ang daming tnt sa america.. at mas maganda ang palakad duon kesa dito sa japan na sobrang higpit.. obvious naman na nagloloko lang ang gumawa nito.. i was a stage actress, nahuhulaan ko na kung anu ang totoo at kalokohan... hahahaha
erokawaiiAYA
02-25-2008, 02:48 PM
anu ba yan, sana kung fiction lang tong story na to, wag nalang sana i quote na storya ng buhay mo Sir, marami ang napaniwala mo.
Pero wala namang pong problema don, wala namang nawala sa aming mga nagbasa, syempre, sa susunod na mag post ka uli, mag iisip na yung iba, kung totoo ba ang nakasulat o hindi, kaya sana, wag nalang gawin uli sa susunod.
Gudluck po sayo Sir, Ganbatte
sachi807
02-25-2008, 05:04 PM
kaya pala naisip ko habang binabasa yung story na bakit hindi pa sya nag tnt sa america?bakit dito pa sa japan,eh andun na sya sa land ng milk and honey...okashii talaga:p
Dillinger
02-26-2008, 02:18 AM
kaya pala naisip ko habang binabasa yung story na bakit hindi pa sya nag tnt sa america?bakit dito pa sa japan,eh andun na sya sa land ng milk and honey...okashii talaga:p
Mas malaki ang pera dito sa japan compare sa america sa japan kung meron ka ka-share sa bahay mas makakaipon ka sa situation nya kung sa america siya at wala siyaang kaibigan dun gaya nga ng sinabi niya mas mahihirapan siya..Oo nandun nga yung asawa niya pero kung tayo yung nasa kalagayan niya siguro parehas din gagawin natin.....
Hindi naman natin dapat kaawaan at hindi naman niya hinihingi na maawa kayo sa kanya hindi nya kasalanan kung ano magiging reaction ng mga members dito depende po sa pagintindi nyo at depende sa feelings nyo...Isipin nyo kung sa inyo mangyari yun? tapos ganyan pa sasabihin ng iba siguro kung ako magagalit ..Hindi rin sagot na I banned siya sa forum, Oo meron tayong rules na sinusunod pero minsan etong rules ang na exploit ng iba? Matatapos din naman ang tension ng isang thread kung pakikinggan natin ang Both sides...Kaya nga forum ei meron talga sa isang forum na misunderstanding dahil letra natin sinasabi ang bawat saloobin....Siguro to the point na nagmura siya I agree na I banned talga siya pero wala naman.......Siguro kung ginawa ng admin dito na PRIVATE TIMOG FORUM wala na ako masasabi pero were in public forum open para sa lahat....yun ba ang sagot sa isang forum na ibanned yung taong nag open... kung feeling ng iba na hinihingi nya yung sympathy ng marami d ko yta makita.....I think we better ask the admin regarding this? Daming moderator dito lahat may access ng website nag meeting ba kayo kung dapat nga ba i banned ang isang member?(remember public forum po ito)Hindi naman to religious website........
sharpener
02-26-2008, 06:36 AM
ngayon ko lang nabasa ito, ke aga aga:rolleyes:
e bakit po binigay nyo ang anak nyo
sana pinaalaga mo sa nanay mo at saka ka nag abroad
isang anak lang, kaya mo naman cgurong bigyan ng magandang bukas yun:rolleyes:
vectra1123
02-26-2008, 07:22 AM
kala ko closed na ito?
Bro! Wag ka ng umiyak! kasalanan mo yun e! ASAWA PWEDENG PALITAN!!!!!
Pero yung anak akin pa rin yun! Patayin nila ako kung gusto nila,uunahin ko muna sila pag pinilit nilang kunin sa akin anak ko!:)
my_i_me
02-26-2008, 07:58 AM
Mag share lang ako ng part ng buhay ko sa inyo mga kababayan. Isa akong bilog dito sa japan mag dadalawa taon na rin sa april, pero bago ang lahat babalik ako years ago nung umalis ang asawa ko papunta sa America para mag hanap ng trabaho at maiahon daw kami sa hirap, tourist visa lang gamit nya pero matagal nya na pinangarap na makarating dun classmate ko palang sya nung high school. Kami rin gusto nya na makarating sa America para mag karoon daw kami ng maganda kinabukasan. Kaya nagsumikap kami pareho. Meron kaming 1 anak na babae na iniwan nya sa akin nung asa pinas pa kami at baby pa sya nun. Matagal ko din tiniis na maging ama’t ina at mag tawagan lang kami sa telepono, minsan e-mail at alam ko na nag hihirap sya kse halos wala sya maipadala at minsan ako pa ang nagpapadala sa kanya dahil may konting negosyo ako sa pinas noon. Palagi ko kasama anak namin kahit saan ako pumunta kse ngosyo ko mag deliver ng LPG may mga tricycle ko nun. Then after four years sa America nagawan nya ng paraan na makuha kami. Pero ako. tourist visa lang ako kase di kami kasal pero buti nalang at binigyan ako ng consul ng visa para maihatid ang anak namin.
Bago pa man ako dumating dun alam ko na na may kinakasama sya iba dahil may nakapag sabi sa akin na kamag anak naming pabalik balik dun. Pag dating ko dun naconfirm ko na nag asawa na nga sya ng iba para makakuha daw ng legal na papel, hindi pinoy yun lalake, negro, malaking tao, maskulado. Alam nya na ako ang dating asawa ng asawa nya. Dun nga tumuloy ako sa bahay nila kase wala naman ako tutuluyan sa San Francisco. Alam nyo hangan sa ngayon hindi ko makakalimutan kung ano ang pakiramdam nung araw na mabuo ulit kami pero sa maling paraan. Ang isa pa ay may anak sila nung negro pero baby pa. Ilang lingo din lumipas na nakatira ako sa kanila pero na salas lang ako natutulog. Palagi kung katabi yun anak namin kase ayaw humiwlay sa akin dahil sa akin lumaki yun. Palagi ako gusto kasama. Di ko alam gagawin ko minsan iniisip ko na patayin yun negro pero di katapat ng galit yun at wala naman kasalanan yun at mabait na tao. Pag nag kakasagutan kami nung asawa ko lalabas lang yun at bibigyan pa kami ng privacy. Ibang klase buhay America.
Inaasikaso naman ako ng asawa ko kaso di sya tumitingin sa akin. At iniwasan nya makipag usap sa akin. Mabuti nalang is may return ticket pa ako sa pinas. Alam ko na di para sa akin yun lugar na iyon. Madaming kalaban dun at ang pinaka mabigat na kalaban ko ay ang sarili ko. Tanong ng tanong sa akin yun anak ko kung kelan kami uuwi. Diko masagot na iiwan ko sya dun, ang malupit kse di nya nakilala nanay nya ng husto kaya mailap sya sa kanila at sa akin lang sya sumasama. Naisip ko din na itakas anak ko pero huli na ang lahat planado na nila labag man sa loob ko dahil sa tingin ko na mas magkakaroon ng maganda kinabukasan bata dun kaysa sa pinas, kaya pumayag na rin ako na iwanan sya at pumirma sa full custody nila ng bata.
Nung time na aalis na ako, gabi palang di ako makatulog. Madaling araw nung pinasok ko sa kwarto anak ko at habang natutulog sya nag paalam ako sa kanya. At alam ko na huling pagkikita namin mag ama yun. Ang hirap mag paalam na alam ko na forever yung goodbye. Alam ko na may mga panahon sa buhay nya na kakailangan nya ako pero wala ako dun. Napaka bigat nung oras na nag goodbye kiss ako sa anak ko habang natutulog sya at biglang tulo luha ko ng diko namamalayan, alam ko rin na pag dating ng umaga ay hahanapin nya ako pero wala na ako dun sa tabi nya. At alam ko din na isipin nya pagtagal na iniwan ko sya. Wla ako dinala gamit basta lumabas ako ng bahay kung ano man suot ko dala ko passport and ticket wallet. Nag lakad ako palabas ng bahay, malayo nilakad ko, hangan may nakita ako taxi, diretso ako airport at dun na ako nagpalipas ng umaga.
Sabi ko sa inyo. Sabi ng mga dalubhasa ang iyak ng adult person is maximum of five minutes. Di po totoo yun. Nasa eroplano ako di ako makakain, makatulog di rin ako makahinga sa sama ng loob. Buong buhay ko akala ko matigas ako pero tao lang ako. Iyak ako ng iyak kunwari natutulog lang ako kse nakakahiya sa katabi ko. Mabilis ang oras kahit mahaba ang flt pag masama loob mo.
Nakarating ako sa pinas ng wala ako nasabi maski isang salita sarado bibig ko. Nakarating ako pinas madaling araw northwest flight. Umuwi muna ako sa bahay ng mga magulang ko sa pasay dun ako nag palipas, nagpagaling ng mga sugat, at isa lang ang masasabi ko na kahit ano man impyerno pinangalingan ko ang nanay ko ay andyan sa tabi ko pinagluto ako at pinakain.
Di ko na kaya manirahan sa pinas at pakiramdam ko pinag tatawanan lang ako ng mga tao pati mga kaibigan at kamag anak namin. Kaya eto para makaiwas sa kahihiyan nag punta ako ditto sa japan. Kahit bilog ako. Hirap buhay ditto pero diko nararamdaman. Wala ako karapatan mag reklamo. Wala ako karapatan magka sakit. Wla ako karapatan makipag usap. Wala ako karaptan magsaya. Wala ako pag aari. Nakatira ako sa mga kumpare ko na bilog din construction trabaho naming. Kung minsan wala.
Katapat ba ang pag aabroad ang iwan pamilya? Mahirap na bansa ang pilipinas. Pero diko naman kasalanan na ipanganak sa pinas diba? Pero bakit kailangan danasin ng mga pilipino ganito? Asawa ko nagpakasal sa negro para makakuha ng visa. Yun iba nagpapakasal sa hapon, Sa bumbay, Sa german, siguro kung may alien magpapakasal din dun mga pinoy. Hangan kailan kaya tayo pwde magtiis? Hindi ko na siguro aabutin yun. Hindi ko rin alam kung kailan kami mag kikita kita ulit? Hindi na siguro mangyayari. Kahit ano isipin ko kung san ako nagkamali pero diko makita, tutuusin wala ako kasalanan, at wala ako na iisip na ginawang mali para mangyari mga ganito. Kungdi pinanganak akong isang pilipino. Yun lang ang dahilan na naiisip ko. Yun lang ang kasalanan ko. Minsan nga nanaginip ako na mag kakasama kami sa bahay, bigla ako sumasaya. Pero pag nagising ako andito parin pala ako sa Japan, isang bilog. Naaalala ko rin nung mag kasintahan palang kami. Sarap alalahanin pero wala na… lumilipas ang panahon nawawala mga bagay. Kaya kung may pagkakataon ka na maiparamdam o masabi mo sa mahal mo na mahal mo sya gawin mo na. May panahon na di mo na masasabi kase wala na. Tapos na, hangan duon lang ang binigay sa atin. Maaapreciate mo lang ang mga bagay pag wala na ito pero hangan na sa iyo pa babaliwalain mo…, salamat po.
:)sinubaybayan ko pa nman to...drama nging action,nging comedy din..tapos joke lang pala heheheh......may nagkasagutan pa nga e:mad:...pero nakaka touch yung kwento ha....next time kuya ingat sa joke ha...bka ikaw nman ang ma jowk,jowk...buti nlang di ito totoong nangyari sayo:pI LOVE PHILIPPINES!
sugar
02-26-2008, 04:01 PM
:)M
Bago pa man ako dumating dun alam ko na na may kinakasama sya iba dahil may nakapag sabi sa akin na kamag anak naming pabalik balik dun. Pag dating ko dun naconfirm ko na nag asawa na nga sya ng iba para makakuha daw ng legal na papel, hindi pinoy yun lalake, negro, malaking tao, maskulado. Alam nya na ako ang dating asawa ng asawa nya. Dun nga tumuloy ako sa bahay nila kase wala naman ako tutuluyan sa San Francisco. Alam nyo hangan sa ngayon hindi ko makakalimutan kung ano ang pakiramdam nung araw na mabuo ulit kami pero sa maling paraan. Ang isa pa ay may anak sila nung negro pero baby pa. Ilang lingo din lumipas na nakatira ako sa kanila pero na salas lang ako natutulog. Palagi kung katabi yun anak namin kase ayaw humiwlay sa akin dahil sa akin lumaki yun. Palagi ako gusto kasama.
Nung time na aalis na ako, gabi palang di ako makatulog. Madaling araw nung pinasok ko sa kwarto anak ko at habang natutulog sya nag paalam ako sa kanya. At alam ko na huling pagkikita namin mag ama yun. Ang hirap mag paalam na alam ko na forever yung goodbye. Alam ko na may mga panahon sa buhay nya na kakailangan nya ako pero wala ako dun. Napaka bigat nung oras na nag goodbye kiss ako sa anak ko habang natutulog sya at biglang tulo luha ko ng diko namamalayan, alam ko rin na pag dating ng umaga ay hahanapin nya ako pero wala na ako dun sa tabi nya. At alam ko din na isipin nya pagtagal na iniwan ko sya. Wla ako dinala gamit basta lumabas ako ng bahay kung ano man suot ko dala ko passport and ticket wallet. Nag lakad ako palabas ng bahay, malayo nilakad ko, hangan may nakita ako taxi, diretso ako airport at dun na ako nagpalipas ng umag
:kiss:
waaaaahhhhhh naiyak talaga ako sa wento mo .ang tao po kasi sya yung gumagawa ng sarili nyang landas talaga .nagtaka lang po ako kung bakt nyo po iniwanan yung baby nyo sa wifey nyo po eh sabi nyo na may biznis naman po kayo sa pinas at isa lang po ang baby nyo na kaya nyo naman pong buhayin .
pero alam nyo po bilib din po ako sayo at nakayanan mo yung hirap na yun ! sana po makasama nyo po ulit yung anak nyo balang araw :)
Gawa nalang po uli kayo baby :lol::lol::lol:
Soju6
02-26-2008, 04:11 PM
:)
:kiss:
waaaaahhhhhh naiyak talaga ako sa wento mo .ang tao po kasi sya yung gumagawa ng sarili nyang landas talaga .nagtaka lang po ako kung bakt nyo po iniwanan yung baby nyo sa wifey nyo po eh sabi nyo na may biznis naman po kayo sa pinas at isa lang po ang baby nyo na kaya nyo naman pong buhayin .
pero alam nyo po bilib din po ako sayo at nakayanan mo yung hirap na yun ! sana po makasama nyo po ulit yung anak nyo balang araw :)
Gawa nalang po uli kayo baby :lol::lol::lol:
:ohlord::ohlord::ohl ord:
sarpon
02-26-2008, 04:22 PM
:ohlord::ohlord::ohl ord:
hehehe... ang wrinkols po...:D mareng chibs tubig nga jan.....
ellaeieiei
02-26-2008, 04:23 PM
di pala to totoo. haha
kaya pala habang binabasa ko, may naalala akong movie limot ko ung title pero kaparehas ng story. kaloka nmn hehe.
my_i_me
02-26-2008, 04:44 PM
hehehe... ang wrinkols po...:D mareng chibs tubig nga jan.....
:ohlord::ohlord::ohl ord:
now showing pa pala tong movie na to...heheh:D:D:Dano ngang title uli......:confused:
Chibi
02-26-2008, 10:59 PM
hehehe... ang wrinkols po...:D mareng chibs tubig nga jan.....
tubig na may lason???:eek::pwahah ahhahha!jowk!Fafa S!baygon na lang gib ko sa iyo!:pcooooooooooooo lllllllllllllllllll~ ~~Fafa S.
maimai
02-26-2008, 11:43 PM
di pala to totoo. haha
kaya pala habang binabasa ko, may naalala akong movie limot ko ung title pero kaparehas ng story. kaloka nmn hehe.
movie ba sis?? baka sa malala ka na kaya este Maalaala mo kaya !! :lol:
o di kaya sa
magpakailanman! :D
shakey
02-29-2008, 12:01 AM
anu ba talaga marimar............. ....totoo ba itong wentong ito?grabe na ito !!!!
vBulletin® v3.7.0 Beta 4, Copyright ©2000-2008, Jelsoft Enterprises Ltd.