to be or not to be

[kawai]

many filipinas married to Japanese states that it's hard maintaining a relationship with Japanese husband? Any opinion regarding this matter.

[abakitba]

Hard to maintain a relationship (period)
But I guess a mixed couple would have special issues like language, food, etc.
The question I have is, what problems do you have with your spouse not being Pinoy/Pinay?
Does he/she not like the 'kabit'? :D

[ichimar]

many filipinas married to Japanese states that it's hard maintaining a relationship with Japanese husband? Any opinion regarding this matter.helloo kawai,una sa lahat welcome to tf.......married din ako sa japanese for 3yrs,nung 1st and 2nd year,mahirap para sa akin,madaming udjustment,problema, etc.etc.pero after that eto na kami,isang masayang pamilya,di ko naman masasabi,na di kami nagkakaroon ng problema,pero di na katulad dati,dapat kasi lagi kang strong,lalo na pag nag uudjust pa lang kayo,siguro natapos ko na din yung udjustment period,yun kasi yung pinakamahirap gawin sa lahat,magiging mahirap lang naman yung relationship,kung di kayo nagkakaintindihan,wa lang respeto,o kaya naman parang walang pagmamahalan......sa akin naman before im getting married,handa na ako sa lahat ng mangyayari,lalo na kung di pinoy,at marami akong naging lesson sa buhay ko ngayon......sa ngayon okey ang pagsasama namin,di ko masasabi kung sa mga sa susunod na araw ay okey pa din,only god knows everything,only i can do is to pray and be strong......:)

[aimi2819]

Hi! Tama si ichimar san, kailangan talaga may PAGMAMAHAL kasi nandun na lahat, respeto at pagtanggap kung ano sya, sa umpisa lang naman mahirap ang pag-aasawa, kahit naman pilipino din ang asawa mo, kailangan mo paring mag adjust, kasi panibagong buhay ang papasukin mo, at mahalaga ang communication, wag mong palilipasin ang isang araw na di man lang kayo nakakapag usap, kahit na maliliit na bagay, gaya ng kumusta ba ang araw nya ngayon sa trabaho, then ikaw din mag kwento ka kahit konti ng nangyari sayo ng araw na yun.:)

[japphi]

This year ay 19 years married na w/my husband,tulad nang nasabi ni ichimar san...mahirap yung nasa period of adjustments.For 10 years ay wala talaga kaming awayan....pero kung tutuusin ay yon bale ang period of adjustments.Sabi nga naming dalawa that time....sana pag nag-away tayo maging cool ang pagtanggap natin sa away na'yon...na huwag sanang dumating sa maging makitid ang pagde-desisyon o kaisipan namin.Ewan ko....siguro compatible kami....may respeto sa isa't isa.Pag nasa high density sya....ako naman ang maglo-low,vice versa....give and take ba.

Nung tumuntong kami sa 15th year namin...saka lang namin nakilala ang uga-ugali namin...hindi naman palaging away....pero dumating din sa period na lumabas ang ugali naming dalawa.Pero dahil sa mahal namin ang isa't-isa ay nakuha naming sagipin ang relationship namin....at dahil narin sa prinsipyo namin sa kasal na kung ano man ang maling ugali nang bawat isa ay tanggapin din....sa ngayon ay hindi ko masasabing tapos na ang adjustment period namin....dahil habang buhay ang tao ay andyan ang mga trials na naghihintay.Kaya kailangan na maging matatag ang hawak na pundasyon.Na ang hawak naming pundasyon sa ngayon ay ang talong anak namin at ang kinabukasan nila.Ganbatte rin sa mga nasa international marriage na tulad namin.Kaya natin yan....:)

[japphi]

Hi! Tama si ichimar san, kailangan talaga may PAGMAMAHAL kasi nandun na lahat, respeto at pagtanggap kung ano sya, sa umpisa lang naman mahirap ang pag-aasawa, kahit naman pilipino din ang asawa mo, kailangan mo paring mag adjust, kasi panibagong buhay ang papasukin mo, at mahalaga ang communication, wag mong palilipasin ang isang araw na di man lang kayo nakakapag usap, kahit na maliliit na bagay, gaya ng kumusta ba ang araw nya ngayon sa trabaho, then ikaw din mag kwento ka kahit konti ng nangyari sayo ng araw na yun.:)

Hi aimi2819....tama yung sinabi mo....pero kami kung minsang nag-away.... may ilang araw din kaming hindi nag-iimikan.May ugali kasi ako na pag may stress ako hinahayaan ko munang matanggal yon.Kasi habang may stress ako o may galit ako at kinausap...kung minsan ay makitid ang pasensya ko at alam nya yon.

At pag sya naman ang nagalit...medyo nakikiramdam muna ako pag ok na syang kausapin.Kasi kung minsan ay may stress sa trabaho..isasama pa ang stress sa bahay...naku kung minsan ay iba ang isasagot sa akin...lalu lang akong mananahimik.Kaya hayun...kilala namin ang ugali naming pagdating sa bagay na yon.

Ngayon pag okey na o wala na yung stress....either na ako o sya ang lalapit o mag-uumpisa sa usapan.Ganoon kaming dalawa....sabi nga nila na huwag palipasin ang kahit isang araw na huwag kausapin...pero kami yon ang way namin....palipas nang 2 or ilang araw....then yon na ulit.....haayyy...bu hay may-asawa nga naman ano...iro-iro aru.....:p kanya-kanya nang strategy ano.

[mizo_shiru]

many filipinas married to Japanese states that it's hard maintaining a relationship with Japanese husband? Any opinion regarding this matter.

Hi kawai. Like any cross-cultural marriages it's really hard to maintain a relationship, but I think what is important is you love the person, learn and respect his culture (di 'yong ikaw lang palagi 'yung iintindihin), it should be a give and take relationship (sila rin nahihirapan).

As for my experience I learned this after many years of marriage, try to know each others strength and weaknesses so that you can grow as a person together, too. Don't forget to say thank you and words of praise for the little things he do. Maintaining a good communication, talking before you sleep, helps a lot, kahit sobrang antok na antok kana try to listen pa rin, it relieves the tension of his body after a hard day's work.

[myukasky]

Tama sabi nila dapat may pagmamahal, kasi kung wala yan wala na lahat. Kasi kung may pagmamahal, may respeto at di ka nya sasaktan physical man at emotional. Ako 5 years na rin married, 2 or 3 years time ng adjustment ko, medyo natagalan yata adjustment ko ah?:D Away, normal yan kasi kung wala yan di rin siguro normal pagsasama. Pero depende sa away, kapag away na nakakasakit na pangphysical aysus mag alsa balutan ka na. May kasabihan nga na di ka sinilang ng nanay mo para lang gawing punching bag ng asawa mo at kahit na sinong tao. Ako ang ginawa ko talagang nag-aral ako ng nihongo para sa communication namin, hirap kasi ng may gusto ka sabihin di mo masabi kasi di kayo magkaintindan. Di naman puwede lagi na body language at baka maireta lang asawa ko sa akin.:rolleyes: Sa pagkain, unang una hirap na hirap ako, karamihan na nakahangin sa table namin that time di ko makain. Ang ginawa ko patikim tikim at dumating yung time na nagustuhan ko na rin except lang sa sushi at sashimi. Kami as of now masaya naman with my two kids, isa din sila sa dahilan kung bakit pinipilit naming maging matatag pagsasama. Mahirap yata sira family, una silang maaapektuhan. Pero di natin alam takbo ng panahon, di natin hawak damdamin ng ating asawa. May mga panahon na nagbabago yan, kaya dapat kung dumating man yun sana handa tayo. Mahirap yata magsama ang mag-asawa na pilit lang, dyan pumapasok ang kasalanan. Kasi di ka masaya sa hubby mo hanap ka sa iba. Di lang kasalanan sa mata ng tao, kasalanan din sa mata ng diyos.

[ichimar]

Hi aimi2819....tama yung sinabi mo....pero kami kung minsang nag-away.... may ilang araw din kaming hindi nag-iimikan.May ugali kasi ako na pag may stress ako hinahayaan ko munang matanggal yon.Kasi habang may stress ako o may galit ako at kinausap...kung minsan ay makitid ang pasensya ko at alam nya yon.

At pag sya naman ang nagalit...medyo nakikiramdam muna ako pag ok na syang kausapin.Kasi kung minsan ay may stress sa trabaho..isasama pa ang stress sa bahay...naku kung minsan ay iba ang isasagot sa akin...lalu lang akong mananahimik.Kaya hayun...kilala namin ang ugali naming pagdating sa bagay na yon.

Ngayon pag okey na o wala na yung stress....either na ako o sya ang lalapit o mag-uumpisa sa usapan.Ganoon kaming dalawa....sabi nga nila na huwag palipasin ang kahit isang araw na huwag kausapin...pero kami yon ang way namin....palipas nang 2 or ilang araw....then yon na ulit.....haayyy...bu hay may-asawa nga naman ano...iro-iro aru.....:p kanya-kanya nang strategy ano.hay lola japphi,oo nga po puno kasi tayo ng sterss,pero ako naman pag nag aaway kami,tinutulugan ako ni habibi,sige naman ang istorbo ko sa pagtulog nya,di kasi ako mapakali hanggang di kami nag uusap,minsan naman nilalayasan ako,pagbalik may dala ng pagkain,ako kasi yung may kasalanan sa away namin,konting bagay lang galit na ako at nag iingay na..............kaya ngayon,para maiwasan namin yon,nag rerent na lang kami ng dvd,o kaya naman nagpupunta kung saan,yan wala na ang stress ko.......sabi nag ng asawa ko pagkain lang daw ang katapat ko,he he he:p :D

[tfcfan]

hay lola japphi,oo nga po puno kasi tayo ng sterss,pero ako naman pag nag aaway kami,tinutulugan ako ni habibi,sige naman ang istorbo ko sa pagtulog nya,di kasi ako mapakali hanggang di kami nag uusap,minsan naman nilalayasan ako,pagbalik may dala ng pagkain,ako kasi yung may kasalanan sa away namin,konting bagay lang galit na ako at nag iingay na..............kaya ngayon,para maiwasan namin yon,nag rerent na lang kami ng dvd,o kaya naman nagpupunta kung saan,yan wala na ang stress ko.......sabi nag ng asawa ko pagkain lang daw ang katapat ko,he he he:p :D
ha!ha!natawa naman ako sa'yo prend,parehong -pareho tayo kahit maliit na bagay pag inaabot ako ng sumpong ko inaaway ko ng walang dahilan si mister:D ang gagagwin naman nyan,iibahin ang usapan o kaya magsa-suggest,saan kaya magandang mamasyal pagdating ng weekend.Kami rin siguro nung mga una hanggang dalawang taon ng pagsasama medyo nag-aadjust kami sa ugali at gusto ng bawat isa.Lalo na sa pagkain dati di ako kumakain ng sushi at sashimi ngayon nauuna pa akong kainin yung pulutan nya.Pero ang di ko talaga ma-take hanggang ngayon eh yang "natto or nutto" na yan,.Sa ngayon ok naman ang pagsasama namin,nagkakasundo na kahit papano sa lahat ng bagay.At sana kung may dumating man na mga pagsubok,sabi nga ng asawa ko "isshouni gambatte iku",oh di ba parang linya sa pelikula:lol:

[mizo_shiru]

Nung tumuntong kami sa 15th year namin...saka lang namin nakilala ang uga-ugali namin...hindi naman palaging away....pero dumating din sa period na lumabas ang ugali naming dalawa.Pero dahil sa mahal namin ang isa't-isa ay nakuha naming sagipin ang relationship namin....at dahil narin sa prinsipyo namin sa kasal na kung ano man ang maling ugali nang bawat isa ay tanggapin din....sa ngayon ay hindi ko masasabing tapos na ang adjustment period namin....dahil habang buhay ang tao ay andyan ang mga trials na naghihintay.Kaya kailangan na maging matatag ang hawak na pundasyon.Na ang hawak naming pundasyon sa ngayon ay ang talong anak namin at ang kinabukasan nila.Ganbatte rin sa mga nasa international marriage na tulad namin.Kaya natin yan....:)

Saludo po ako sa lahat ng sinabi nyo:tiphat: I'm on my eigth-year of marriage.... marami na rin kaming nalampasang mga di-pagkakaintindihan... ... rocky part of a relationship.... my insecurities abt. the language...kung bakit lagi syang late umuwi..... and our biggest challenge..... raising a special child ....at first it was very hard to accept...... but then.... it had made us stronger as a person and as better parents.

[ichimar]

ha!ha!natawa naman ako sa'yo prend,parehong -pareho tayo kahit maliit na bagay pag inaabot ako ng sumpong ko inaaway ko ng walang dahilan si mister:D ang gagagwin naman nyan,iibahin ang usapan o kaya magsa-suggest,saan kaya magandang mamasyal pagdating ng weekend.Kami rin siguro nung mga una hanggang dalawang taon ng pagsasama medyo nag-aadjust kami sa ugali at gusto ng bawat isa.Lalo na sa pagkain dati di ako kumakain ng sushi at sashimi ngayon nauuna pa akong kainin yung pulutan nya.Pero ang di ko talaga ma-take hanggang ngayon eh yang "natto or nutto" na yan,.Sa ngayon ok naman ang pagsasama namin,nagkakasundo na kahit papano sa lahat ng bagay.At sana kung may dumating man na mga pagsubok,sabi nga ng asawa ko "isshouni gambatte iku",oh di ba parang linya sa pelikula:lol:he he he ,mag ka birdie nga tayo...........di din po ako kumakain ng natto,at sushi:confused:

[aprilluck]

Here is my opinion,Yes it's hard to maintain a relationship,especia lly when couples have a different cultures,languages,b eliefs,traditions, foods ,ect. But sharing same thoughts, respecting each other and accepting each other differences make the relationship grows ,healthier and stronger as the year goes by.
:)
All of us encounter trials,must do adjustments,a hundreds of arguments but , when we're sure that the love and respect are always there ,we are 100 percent have the will to stay!!Again,it's the love,respect and give and take attitude ,plays the important role in every relationship.
;)

[kawai]

thanks to all the opinions. aside from love, i wonder if one's educational background and economic status is also a cause of friction in such relationships. i,e. if the wife used to work as entertainer or can't really speak Japanese, or her grasp of japanese isn't that good. another thing, how about the children? for instance, most of the school letters and documents are all written in Japanese, in this case, how does the wife participate? and how about the division of labor in such relationships? even financial matters are of concern because as it is, the people i know here sends money home (which i also do), i wonder what your husband/partner has to say about this situation. i understand that even citizenship for old age can be a problem in the near future, especially since most of the filipinas here do not apply (or are denied) japanese citizenships.

[tfcfan]

thanks to all the opinions. aside from love, i wonder if one's educational background and economic status is also a cause of friction in such relationships. i,e. if the wife used to work as entertainer or can't really speak Japanese, or her grasp of japanese isn't that good. another thing, how about the children? for instance, most of the school letters and documents are all written in Japanese, in this case, how does the wife participate? and how about the division of labor in such relationships? even financial matters are of concern because as it is, the people i know here sends money home (which i also do), i wonder what your husband/partner has to say about this situation. i understand that even citizenship for old age can be a problem in the near future, especially since most of the filipinas here do not apply (or are denied) japanese citizenships.
Sa sitwasyon namin ng husband ko,nameet ko sya nung talent pa ako, and he accept me for what I am.:)About language barrier napag-aaralan naman lahat ng bagay,like any documents na kailangan namin sa pang-araw araw na pamumuhay dito,dati di ako makalabas ng hindi sya kasama but now kahit sa city hall or hospital or sa banko,nasasabi ko na ang gusto kong gawin na transaksyon,kahit pa barok-japanese ang salita ko:D
Financial matters regarding my family in Philippines,sa una pa lang napag-usapan na namin ang tungkol dun,pero minsan nakakahiya man sa kanya,sya na mismo ang nagkukusang magbigay as in monthly po yun:wink:
Citizenship?:rolleye s: pag-isipan ko pa po:) mas gusto ko pa ring maging pinoy sa isip,salita at sa gawa,pati sa papel.....(parang "panatang makabayan":hihi:)

[ichimar]

thanks to all the opinions. aside from love, i wonder if one's educational background and economic status is also a cause of friction in such relationships. i,e. if the wife used to work as entertainer or can't really speak Japanese, or her grasp of japanese isn't that good. another thing, how about the children? for instance, most of the school letters and documents are all written in Japanese, in this case, how does the wife participate? and how about the division of labor in such relationships? even financial matters are of concern because as it is, the people i know here sends money home (which i also do), i wonder what your husband/partner has to say about this situation. i understand that even citizenship for old age can be a problem in the near future, especially since most of the filipinas here do not apply (or are denied) japanese citizenships.ako naman ,my cousin introduce my husband to me,parang sa una long distance love affair,pero nag work naman.......nung nasa pinas pa lang ako nag aral akong mag japanese,yung basic lang kaya may alam na ako kahit konti,katakana hiragana okey na ako dun,sa kanji lang medyo nahihirapan pa ako ng konti.....ngayon every friday may laro yung anak ko,kung walang yuki,pumupunta kami sa community center,nag paparticipate ako at yung baby ko,marami na din akong kakilalang mga japanese wife.....sa financial naman okey naman ang takbo,sa pinas i send a money every month,tulad ng napag usapan namin before kami ikasal,kasi before nag wo work ako sa mercury drug,taposthat time alam nya na kaya ako nag wo work para sa pamilya ko,kaya sa bi nya pag nandito na ako sa japan okey lang na magpadala ako,pero di naman napakalaki,kasi nung dalaga ako nag ipon din naman ako para sa pamilya ko......at yung citizenship,eh pag iisipan ko pa din,maaga pa naman......:)

[summergirl]

dear u cant compare one person sa iyo kahit iba -iba tayo,hindi mo pwedeng i adopt ang style natin sa pilipinas dito sa japan dahil when they reach the age of adolecense they stand in their own two feet,hindi kagaya sa atin,Ibang iba ang culture & tradition natin kaya talagang malaging bagay ang adjustment specially and language nila.If i were u study their way of living,medyo mahirap pero makakaraos ka rin kagaya ko.I've been here in japan for 20 yrs,home ako dati pero ngayon ok lang dahil i have a lot of japanese friend also that is helping & teaching me.Cheer up dear sa umpisa lang yan

[summergirl]

far as my knowdedge is concern wala pa akong alam na filipino na nag change ng citizenship dahil alam ko hindi tayo kasali sa mga nakaka kuha noon ,all i know is permanent residence lang dahil sira ang record natin sa immigration dahil sa ibang tao na gumagawa ng against sa law nila like drugs at slavery's ,sad to say that ,pero kawawa naman ang matitinong kagaya natin di ba'ok lang at least we can stay here legally.

[japphi]

far as my knowdedge is concern wala pa akong alam na filipino na nag change ng citizenship dahil alam ko hindi tayo kasali sa mga nakaka kuha noon ,all i know is permanent residence lang dahil sira ang record natin sa immigration dahil sa ibang tao na gumagawa ng against sa law nila like drugs at slavery's ,sad to say that ,pero kawawa naman ang matitinong kagaya natin di ba'ok lang at least we can stay here legally.

summergirl....makiki singit lang ha....regarding citizenship naman...mayroon din namang nakapag-palit na into japanese.Dahil na rin sa pamilya nila ay andito at nakapag-decide na about their marriage.Hindi naman tutoo yung hindi kasali ang mga Filipino o katulad natin sa mga hindi nakakakuha nang japanese nationality.

[docomo]

many filipinas married to Japanese states that it's hard maintaining a relationship with Japanese husband? Any opinion regarding this matter.


.. not only with japanese spouses in general, any cross culture relationship will be a complex one. it will be difficult; culture shock,communication skills,etc. but if you would both work hard on learning each other's strengths and weaknesses and everything else in between, anything's bound to succeed .:)

[cutie_rei]

.. not only with japanese spouses in general, any cross culture relationship will be a complex one. it will be difficult; culture shock,communication skills,etc. but if you would both work hard on learning each other's strengths and weaknesses and everything else in between, anything's bound to succeed .:)


i agree with you docomo:)

[kawai]

far as my knowdedge is concern wala pa akong alam na filipino na nag change ng citizenship dahil alam ko hindi tayo kasali sa mga nakaka kuha noon ,all i know is permanent residence lang dahil sira ang record natin sa immigration dahil sa ibang tao na gumagawa ng against sa law nila like drugs at slavery's ,sad to say that ,pero kawawa naman ang matitinong kagaya natin di ba'ok lang at least we can stay here legally.

i've met a couple of filipinas who are now Japanese citizens not because they don't wanna be filipinos but for convenience and practicality sake since all members of their family are japanese citizens. they claim that it is inconvenient travelling abroad esp. one of the members (of course, it's usually the mom) is filipino, in this case. you know, we have to accept that although travellers are accorded the same rights, citizens of rich countries are on a more advantageous position. i guess, i don't have to say why this is so.

obtaining Japanese citizenship not only for Filipinos but other nationalities is difficult in Japan because one has to be fluent in spoken and written Japanese to pass the series of exams and interviews.

the point of the matter is, many Filipinas find it hard obtaining Japanese citizenship even after a long period of residence in Japan because of Japan's strict immigration policies, and the 'selective' process being employed in choosing who can and cannot be Japanese citizens.

but there are also those who can easily become Japanese citizens but opted to remain Filipino nationals.

are there anyone here who have tried to apply for Japanese citizenship but failed? or anyone who is now a Japanese citizen?

PS* i humbly thank everyone in this site for all the opinions, and stimulating insights and ideas.

[japphi]

obtaining Japanese citizenship not only for Filipinos but other nationalities is difficult in Japan because one has to be fluent in spoken and written Japanese to pass the series of exams and interviews.

the point of the matter is, many Filipinas find it hard obtaining Japanese citizenship even after a long period of residence in Japan because of Japan's strict immigration policies, and the 'selective' process being employed in choosing who can and cannot be Japanese citizens.

but there are also those who can easily become Japanese citizens but opted to remain Filipino nationals.

are there anyone here who have tried to apply for Japanese citizenship but failed? or anyone who is now a Japanese citizen?

PS* i humbly thank everyone in this site for all the opinions, and stimulating insights and ideas.[/quote]

Hi Kawai san.....tungkol sa pagkuha ng japanese citizenship...kanya-kanya nang pananaw sa buhay....una nga dahil sariling pamilya ay andito,desidido na sa marriage nila etc.
Tungkol naman doon sa nabanggit mong must be fluent sa nippongo para sa exams to pass....palagay ko hindi rin.

Ako this year ay pang 6th year ko na after obtaining my japanese nationality.Hindi ko pino-post dito upang magyabang....kundi para makapag bigay nang information sa gustong kumuha nito.Dahil nga sa pagkakaalam na may mga written exams pa para makapasa nito.

Nag-decide ako dahil sa sariling pamilya ko ay andito,desidido na about my marriage,wala na ang mga parents ko na dapat kong uwian sa atin(mga kapatid na lang)...mahirap ang pagkuha ng visa sa ibang bansa etc.

Year 1998 nung nag-apply ako,1 and a half year bago dumating ang resulta.Walang written exams(nung ako,ewan ko lang ngayon,baka nag-iba na)ilang beses yon na may mga interviews sa akin,by phone or personal na pupunta sa office nila,may one time interview kami nang husband ko na tinawag kaming isa-isa.Siguro titingnan kung pareho ang sagot namin sa mga tanong nila.Sa awa naman ng Diyos ay pang 6th year ko na ito at wala namang pagbabago....pilipin o pa rin naman ako dating gawi at sa mga documents at kapakanan nang pamilya ko ang pagkuha ko nito.

[kawai]

hi japphi!
thanks for sharing your experience. i guess you're right in saying na "kanya-kanyang" desisyon yan, at kung ano ang sa palagay natin ang makakabuti sa ating sitwasyon at pamumuhay sa lugar na ating napili, yun ang dapat nating gawin. ;) thank you.

[mOtt_erU]

HI kawaii,.
For me, mahirap kung sa mahirap ang may asawang Hapon at Imaintain ang good relationshipn nyo as husband and wife....pero pag may LOVE & RESPECT Everything follows na kasi.......nanjan nayung tiwala, etc..at sana kahit minimaintain yung relationship sana pareho din kayo MAGROW as a good & Loving couple..:)