JosephSensei
05-20-2006, 12:49 PM
Dear Fellow Filipinoes in Japan,
Mabuhay.
Ako po ay si <Name deleted> , 33 years old at isang OFW dito sa Japan since August 22, 2005. Isa po akong guro sa Pilipinas ngunit sa hirap ng buhay ng mga guro sa ating bansa, nagpasya ako mag-apply dito sa Japan .
Lumaki po ako sa piling ng aking lolo’t lola sa Zamboanga City dahil iniwan po kami ng aming Nanay noong 8 months old pa lang ako. Mahirap ang buhay dahil sa Bundok po kami nakatira. Natapos ko po ang aking elementarya sa pamamagitan ng pagbinta ng walis tingting. 7 years old pa lang ako, naghahanapbuhay na po ako kasama ang dalawa kong Ate. Kailangan naming magtrabaho dahil matanda na ang lolo’t lola namin. Maraming beses po kami nakaranas ng walang magkain sa mesa. Masaya na po kami kung may nilagang saging. Sa sobrang hirap ng buhay, lumaki po ako masyadong payat.
March 1985, Natapos ko ang aking elementarya at kinabukasan ay dumating ang aking ama kasama ang pangalawa niyang asawa. Kinuha po nil ako at naiwan ang dalawa kong Ate. Akala ko po maging Masaya ang buhay ko ang magkakain na ako ng kaning palay. Mas masahol pa po ang aking maging buhay sa puder ng aking madrasta. Halos oras oras ay kutot at palo ang abot ko sa aking madrasta kahit na parang ulila na ako sa boarding house nila. Nagtiis po ako hanggang nagkatapos ng High School. March 1989, High School Graduation ko po. Kahit isang bote ng softdrinks during my graduation ay wala man lang. Ang mga classmates ko ay nagpaparty kasama ang kanilang mga magulang, samantala ako ay nagpapakain ng manok ng tatay ko at naglilinis ng bakuran. Ayaw po nila ako paaralin sa College na siyang nagging dahilan ng aking paglayas at tumira sa daan.
Nagworking student po ako, waiter sa gabi at student sa araw hanggang natapos ko ang Education Course ko. After my graduation in 1994, nagkapagturo po ako sa isang High School sa Zamboanga City until 2005. Puno ng utang sa mga lending para matulungan ko ang aking mga kapatid na hindi man lang nagkapag-aral. Magkaroon sila ng anak at iniwan din ng kanilang asawa. Ako na ang sumalo sa obligasyon ng kanilang asawa. Sa liit ng suweldo ng guro, kailangan kong mag-loan ( tulad ng iba pang mga guro) para maibigay ko sa mga kapatid.
May 2005, nagkaroon ng selection ang NEDA para sa JICA Study tour dito sa Japan. Pagkatapos ng very competitive selection process, isa ako sa 21 na mga teachers na nagkapunta ditto last year to represent the Philippine Education. Isa sa mga kasama naming sa seminar doon sa Tokyo ay may connection sa isang Teacher Agency dito sa Japan na nag-hahire ng English Teachers mula sa America. He recommended me at sa tulong ng diyos, kahit Pinoy ako ay nagkapasa ako sa interview.
Pagkatapos ng mahirap na preparations, utang dito,utang doon, nagkapunta ako dito sa Japan last August 22, 2005 bilang English Teacher sa Elementary. I am assigned dito sa isang Town sa Tochigi, Japan. Malungkot ang lugar ko kasi puro farm ang surroundings.
Wala akong kotse…Bike ang ginagamit ko to go to school na 18 kms. Ang layo. Laging nababasa sa ulan. Ang hirap noong December dahil sa snow. \200,000 ang suweldo ko monthly. Kinakaltas pa ito ng Apartment rental at Income Tax. Ang pumapasok na lang sa Bank Account ko ay \140,000. Kailangan ko pang bayaran ang aking medical insurance, Celphone Bill ( requirement ng company), Electricity, Gas, Tubig.
Ang natitira na lang ay.. \60,000.
Ang kailangan kong pera para sa pagkain ay \3,000 / day X 31 days = \93,000.
Mga sabon, tissue, toothpaste………………………… ……………………… \10,000
Loan sa Pilipinas .................... .................... .................... .............\300,00 0.
Ang hirap na po ng kalagayan ko dito sa Japan dahil once a day na lang po ako kumakain. Wala po akong matagbuhan dito. Sa ngayon po hindi ako magkaconcentrate sa pagtuturo ko dahil nagugutom po ako pagdating sa school…ang hirap magbike na nagugutom. Natatakot na rin po ako dahil di ko pa nababayaran ang utang ko sa Pilipinas na \300,000. Ito po yong amount required ng company last year para sa dep. And downpayment ng Apartment ko, airfare and one month survival money. Baka po ako ma-estafa sa Pilipinas.
Kumakatok po ako sa inyong mga puso kung puwede nyo akong tulungan at para matuloy ko po ang pagbigay karangalan sa ating bansa bilang isang English Teacher dito sa Japan na bihira lang binibigay sa mga Filipino. Maganda po ang performance ko for the past 7 months at humahanga po sa aking serbisyo ang Board of Education dito sa Ichikai Town, Tochigi Prefecture. Dahil sa aking financial status, natatakot po ako na baka di ko maibigay ang best performance ko as a teacher.
Sa nais tumulong po sa akin, puwede po kayong tumawag sa akin sa 09041239853 or for financial help po, my Bank Account po ay:
<Bank details and personal address deleted.>
Umaasa,
Joseph
OFW-Japan
Mabuhay.
Ako po ay si <Name deleted> , 33 years old at isang OFW dito sa Japan since August 22, 2005. Isa po akong guro sa Pilipinas ngunit sa hirap ng buhay ng mga guro sa ating bansa, nagpasya ako mag-apply dito sa Japan .
Lumaki po ako sa piling ng aking lolo’t lola sa Zamboanga City dahil iniwan po kami ng aming Nanay noong 8 months old pa lang ako. Mahirap ang buhay dahil sa Bundok po kami nakatira. Natapos ko po ang aking elementarya sa pamamagitan ng pagbinta ng walis tingting. 7 years old pa lang ako, naghahanapbuhay na po ako kasama ang dalawa kong Ate. Kailangan naming magtrabaho dahil matanda na ang lolo’t lola namin. Maraming beses po kami nakaranas ng walang magkain sa mesa. Masaya na po kami kung may nilagang saging. Sa sobrang hirap ng buhay, lumaki po ako masyadong payat.
March 1985, Natapos ko ang aking elementarya at kinabukasan ay dumating ang aking ama kasama ang pangalawa niyang asawa. Kinuha po nil ako at naiwan ang dalawa kong Ate. Akala ko po maging Masaya ang buhay ko ang magkakain na ako ng kaning palay. Mas masahol pa po ang aking maging buhay sa puder ng aking madrasta. Halos oras oras ay kutot at palo ang abot ko sa aking madrasta kahit na parang ulila na ako sa boarding house nila. Nagtiis po ako hanggang nagkatapos ng High School. March 1989, High School Graduation ko po. Kahit isang bote ng softdrinks during my graduation ay wala man lang. Ang mga classmates ko ay nagpaparty kasama ang kanilang mga magulang, samantala ako ay nagpapakain ng manok ng tatay ko at naglilinis ng bakuran. Ayaw po nila ako paaralin sa College na siyang nagging dahilan ng aking paglayas at tumira sa daan.
Nagworking student po ako, waiter sa gabi at student sa araw hanggang natapos ko ang Education Course ko. After my graduation in 1994, nagkapagturo po ako sa isang High School sa Zamboanga City until 2005. Puno ng utang sa mga lending para matulungan ko ang aking mga kapatid na hindi man lang nagkapag-aral. Magkaroon sila ng anak at iniwan din ng kanilang asawa. Ako na ang sumalo sa obligasyon ng kanilang asawa. Sa liit ng suweldo ng guro, kailangan kong mag-loan ( tulad ng iba pang mga guro) para maibigay ko sa mga kapatid.
May 2005, nagkaroon ng selection ang NEDA para sa JICA Study tour dito sa Japan. Pagkatapos ng very competitive selection process, isa ako sa 21 na mga teachers na nagkapunta ditto last year to represent the Philippine Education. Isa sa mga kasama naming sa seminar doon sa Tokyo ay may connection sa isang Teacher Agency dito sa Japan na nag-hahire ng English Teachers mula sa America. He recommended me at sa tulong ng diyos, kahit Pinoy ako ay nagkapasa ako sa interview.
Pagkatapos ng mahirap na preparations, utang dito,utang doon, nagkapunta ako dito sa Japan last August 22, 2005 bilang English Teacher sa Elementary. I am assigned dito sa isang Town sa Tochigi, Japan. Malungkot ang lugar ko kasi puro farm ang surroundings.
Wala akong kotse…Bike ang ginagamit ko to go to school na 18 kms. Ang layo. Laging nababasa sa ulan. Ang hirap noong December dahil sa snow. \200,000 ang suweldo ko monthly. Kinakaltas pa ito ng Apartment rental at Income Tax. Ang pumapasok na lang sa Bank Account ko ay \140,000. Kailangan ko pang bayaran ang aking medical insurance, Celphone Bill ( requirement ng company), Electricity, Gas, Tubig.
Ang natitira na lang ay.. \60,000.
Ang kailangan kong pera para sa pagkain ay \3,000 / day X 31 days = \93,000.
Mga sabon, tissue, toothpaste………………………… ……………………… \10,000
Loan sa Pilipinas .................... .................... .................... .............\300,00 0.
Ang hirap na po ng kalagayan ko dito sa Japan dahil once a day na lang po ako kumakain. Wala po akong matagbuhan dito. Sa ngayon po hindi ako magkaconcentrate sa pagtuturo ko dahil nagugutom po ako pagdating sa school…ang hirap magbike na nagugutom. Natatakot na rin po ako dahil di ko pa nababayaran ang utang ko sa Pilipinas na \300,000. Ito po yong amount required ng company last year para sa dep. And downpayment ng Apartment ko, airfare and one month survival money. Baka po ako ma-estafa sa Pilipinas.
Kumakatok po ako sa inyong mga puso kung puwede nyo akong tulungan at para matuloy ko po ang pagbigay karangalan sa ating bansa bilang isang English Teacher dito sa Japan na bihira lang binibigay sa mga Filipino. Maganda po ang performance ko for the past 7 months at humahanga po sa aking serbisyo ang Board of Education dito sa Ichikai Town, Tochigi Prefecture. Dahil sa aking financial status, natatakot po ako na baka di ko maibigay ang best performance ko as a teacher.
Sa nais tumulong po sa akin, puwede po kayong tumawag sa akin sa 09041239853 or for financial help po, my Bank Account po ay:
<Bank details and personal address deleted.>
Umaasa,
Joseph
OFW-Japan