Move on to live w/ his Love and memories

[japphi]

I prepared to move this post mula doon sa thread na Condolences para sa akin and my kids.
Moving this post is also my interpretation that I/we have to move on...moving on without leaving his memories behind.....but rather moving on with his Love and memories.

As of this day ay may 3 weeks na ang nakakaraan....unti-unti ay nararamdaman ko na ang kalungkutan.....sadn ess or loneliness without any pains sa pag-alis nya.Tulad nang nabanggit ko na taos puso ko na syang inalay sa Panginoon...kesa naman sa nakikita ko syang nahihirapan .....better to offer him to GOD and hope for him an eternal life with GOD.Thanking GOD for his plans and gave me that precious 19 years of being with him,married and shared the ups and downs of life and have three kids as the very precious gifts he left for me.Nagpapasalamat pa rin ako sa Panginoon sa kanyang plano na kaagad nang kinuha sa sa amin kahit na hindi ko na sya nadatnan na buhay.....napakabait nang Panginoon sa kanya...sa amin dahil sa hindi na sya nahirapan pa sa tinamo nyang aksidente.At pasalamat pa rin sa Panginoon sa pagbibigay nya sa akin at sa mga anak ko nang lakas nang loob,kaisipan upang matanggap nang maluwag sa kalooban namin ang paglisan nang mahal namin sa buhay.At pasalamat pa rin sa Panginoon sa pagbibigay nya sa akin nang kalooban na kayang magpatawad doon sa nakabundol sa kanya.....na isa na rin sigurong bagay ang wala akong sama nang loob na nararamdaman doon sa tao at wala akong guilty feeling sa araw araw na pamumuhay sa ngayon at sa darating pang mga araw o taon.

Sa ngayon ay panatag na ang loob ko dahil sa alam ko na panatag na rin ang kalagayan nya at maligaya na sya at nakikita kaming iniwan nya na kahit malungkot sa pag-alis nya ay makaka-move on with his Love and memories.

Here is a picture while on flight that reminds me habang nasa trabaho sya.............

4177

(Ito ay mula sa kabilang thread na nilipat ko lang..............)

Hello again......maraming salamat sa mga nag-post nang kanilang pakikiramay....sa mga pumunta sa bahay na nakiramay at pumunta din sa mismong libing noong 29th,sa mga tumawag sa akin na nakiramay....hinding -hindi ko makakalimutan ang inyong pagdamay.....from the bottom of my heart.....thank you very much sa inyong lahat.....at sa topic o thread na ito...hayaan nyong ipakilala ko sa inyo ang inyong Lowlo.............

He was 55 nang kinuha sya ni Lord.....he's from Shizuoka,Numazu city....no parents na pero may isang kapatid na babae na sya na lang naiwan ngayon.

My husband works on a company na may connection sa mga helicopters na ang main ofice ay nasa Nagoya Airport.He was a veteran helicopter pilot for more than 20 years....was sent by his company to US to have his licenses to different types of helicopters.They serve some TV stations,news paper companies for news...do some crops dusting sa mga bukid,for commuting para sa mga celebrities,sa paggawa nang mga maps.....mga remote sensing pag time nang calamities at marami pang iba na ang lately na bago nila ay ang Heli-Doctor for emergencies.

Naging pilot sya nang TOYOTA Company para sa mga executives nila,have been the president of their labor union few years ago and came here in Chiba for TV Tokyo's helicopter.Have been here for 10 years now.Yung last flight nya ay yung sa Japan Premier of Tom Cruise's "Mission Impossible 3" na ginawa sa Odaiba nung June 20th....I was there at pinanood ko ang rehearsals nila,tuloy kuha nang video for the EB.His last flight can be seen here:
http://broadband.biglobe.ne .jp/ind...l?c h=movie_p (http://broadband.biglobe.ne .jp/index_movie_p.html?c h=movie_p)
piliin ang movie ni Tom Cruise at pindutin ang PLAY at doon ay sa may bandang kanan ay may makikita na iba-ibang category nang movie na ito...piliin ang "ジャパンプレミアダイジェスト 版”（Japan Premier Digest Ban)doon ay makikita ang last flight nya.How can I imagine na yun na pala ang huling flight nya......and here is his last picture na siguro ay hinanda nya as his last.

4178
As a husband...he's so responsible,kind,hon est...hindi ko na masabi yung iba....he was my bestfriend for 5 years since I meet him at Hiroshima wayback 1982....without any relationship except friends naging magkaibigan kami but then naging steady nung mabalitaang iniwan ako nang bf ko,went in PI para papagbatiin kami nung bf ko,knowing na sya ang dahilan.Pero hindi sila nagkita....at hindi raw ako maiiwan nang ganoon lang....sinabi nya ang nasa loob nya na more than a friend daw ako sa kanya....siguro ganoon din ako somehow dahil na maintain ko ang pagsulat sa kanya for 5 yrs.

We set plan to know each other more...pero lalo lang naging malungkot nung umalis sya...kaya nag-decide kami na magpakasal.1987 nung nakasal kami at kaagad ay naisama ako dito at nagkaroon nang 3 Marias.Napakabait nya sa akin na halos kung pwede lang ay ibigay na sa akin harap ko yung mga kailangan ko...ganoon ang pagbibigay ya nang importansya sa akin hanggang sa huling araw nya....walang pagbabago kahit na 19 yrs na kami.

Bago sya kinuha ni Lord ay marami kaming napag-usapan na siguro...somehow ay nakatulong din sa madaling pagtanggap ko na wala na sya......napakalapit nya sa Diyos...maraming bagay syang naituro sa akin na kahit sya man siguro ay hindi na nagdalawang isip kung bakit sya ay hindi na kasali sa mundong ginagalawan natin.

Sa pagkamatay nya...bago mag isang linggo.....lagi ay pakiramdam ko na andito lang sya sa bahay namin na kahit na ang bunso namin ay nagsasalita na parang pinasasabi para malaman namin....."na gusto na raw nyang umuwi"...na gusto na raw nyang makita ang bunso namin"..."na sa susunod daw ay hindi na sya lalabas nang bahay"...kinausap ko sya sa loobin ko na magpahinga na sya at huwag na kaming alalahanin.

Last July 1....1 hour lang ang tulog ko at nagising ako ulit nang madaling araw....natutulog kami sa may harapan nang ashes at picture nya with many flowers na inalay sa kanya....bigla akong nagising at pagmulat nang mga mata ko....may isang stem na may 3 white flowers ang nakalagay sa harapan ko.Naiyak ako nang hindi sa lungkot kundi sa saya at pasasalamat sa Panginoon na namulat na sya sa katotohanan na kailangan na sya ni Lord at kailangan na nya kaming iwan.Na sa paniniwala ko ay hindi na sya drifter na naguguluhan kung bakit sya namatay o bakit ganoon ang nangyari.

Alam ko na sya ang nagbigay nang bulaklak na yon na sign nya na lumisan na sya at nagpaalam sa pamamagitan nang pagbibigay nang bulaklak bilang paalala sa akin na huwag na akong mag-alala............... .................... .................... ............
Kaya sa ngayon ay taos puso na ang pagtanggap ko na wala na sya at darating din ang araw na magkikita at magsasama sa kabilang buhay.Sa ngayon ay kailangan ko ring lakasan ang loob ko...maging matatag para sa mga anak namin para na rin sa kanya para mapanatag din ang kaluluwa nya kung saan man sya naroroon.

Ngayong wala na sya.....para sa akin ay katawan lang ang nawala pero lagi ay nakatanaw sa aming mag-iina at binabantayan kami lagi................ .............
Saan man sya naroon may he rest in peace with GOD.....I just want to say this to him .....

THANK YOU for everything....Thank You for that 5 years of friendship and 19 years of married life, the happiness you gave me,Thank You for the 3 precious kids....the Love you poured me.....the memories...all the things that connect us......You'll remain forever in my heart and will say I Love You Forever.

[uragon]

I prepared to move this post mula doon sa thread na Condolences para sa akin and my kids.
Moving this post is also my interpretation that I/we have to move on...moving on without leaving his memories behind.....but rather moving on with his Love and memories.

As of this day ay may 3 weeks na ang nakakaraan....unti-unti ay nararamdaman ko na ang kalungkutan.....sadn ess or loneliness without any pains sa pag-alis nya.Tulad nang nabanggit ko na taos puso ko na syang inalay sa Panginoon...kesa naman sa nakikita ko syang nahihirapan .....better to offer him to GOD and hope for him an eternal life with GOD.Thanking GOD for his plans and gave me that precious 19 years of being with him,married and shared the ups and downs of life and have three kids as the very precious gifts he left for me.Nagpapasalamat pa rin ako sa Panginoon sa kanyang plano na kaagad nang kinuha sa sa amin kahit na hindi ko na sya nadatnan na buhay.....napakabait nang Panginoon sa kanya...sa amin dahil sa hindi na sya nahirapan pa sa tinamo nyang aksidente.At pasalamat pa rin sa Panginoon sa pagbibigay nya sa akin at sa mga anak ko nang lakas nang loob,kaisipan upang matanggap nang maluwag sa kalooban namin ang paglisan nang mahal namin sa buhay.At pasalamat pa rin sa Panginoon sa pagbibigay nya sa akin nang kalooban na kayang magpatawad doon sa nakabundol sa kanya.....na isa na rin sigurong bagay ang wala akong sama nang loob na nararamdaman doon sa tao at wala akong guilty feeling sa araw araw na pamumuhay sa ngayon at sa darating pang mga araw o taon.

Sa ngayon ay panatag na ang loob ko dahil sa alam ko na panatag na rin ang kalagayan nya at maligaya na sya at nakikita kaming iniwan nya na kahit malungkot sa pag-alis nya ay makaka-move on with his Love and memories.

Here is a picture while on flight that reminds me habang nasa trabaho sya.............

4177

(Ito ay mula sa kabilang thread na nilipat ko lang..............)

Hello again......maraming salamat sa mga nag-post nang kanilang pakikiramay....sa mga pumunta sa bahay na nakiramay at pumunta din sa mismong libing noong 29th,sa mga tumawag sa akin na nakiramay....hinding -hindi ko makakalimutan ang inyong pagdamay.....from the bottom of my heart.....thank you very much sa inyong lahat.....at sa topic o thread na ito...hayaan nyong ipakilala ko sa inyo ang inyong Lowlo.............

He was 55 nang kinuha sya ni Lord.....he's from Shizuoka,Numazu city....no parents na pero may isang kapatid na babae na sya na lang naiwan ngayon.

My husband works on a company na may connection sa mga helicopters na ang main ofice ay nasa Nagoya Airport.He was a veteran helicopter pilot for more than 20 years....was sent by his company to US to have his licenses to different types of helicopters.They serve some TV stations,news paper companies for news...do some crops dusting sa mga bukid,for commuting para sa mga celebrities,sa paggawa nang mga maps.....mga remote sensing pag time nang calamities at marami pang iba na ang lately na bago nila ay ang Heli-Doctor for emergencies.

Naging pilot sya nang TOYOTA Company para sa mga executives nila,have been the president of their labor union few years ago and came here in Chiba for TV Tokyo's helicopter.Have been here for 10 years now.Yung last flight nya ay yung sa Japan Premier of Tom Cruise's "Mission Impossible 3" na ginawa sa Odaiba nung June 20th....I was there at pinanood ko ang rehearsals nila,tuloy kuha nang video for the EB.His last flight can be seen here:
http://broadband.biglobe.ne .jp/ind...l?c h=movie_p (http://broadband.biglobe.ne .jp/index_movie_p.html?c h=movie_p)
piliin ang movie ni Tom Cruise at pindutin ang PLAY at doon ay sa may bandang kanan ay may makikita na iba-ibang category nang movie na ito...piliin ang "ジャパンプレミアダイジェスト 版”（Japan Premier Digest Ban)doon ay makikita ang last flight nya.How can I imagine na yun na pala ang huling flight nya......and here is his last picture na siguro ay hinanda nya as his last.

4178
As a husband...he's so responsible,kind,hon est...hindi ko na masabi yung iba....he was my bestfriend for 5 years since I meet him at Hiroshima wayback 1982....without any relationship except friends naging magkaibigan kami but then naging steady nung mabalitaang iniwan ako nang bf ko,went in PI para papagbatiin kami nung bf ko,knowing na sya ang dahilan.Pero hindi sila nagkita....at hindi raw ako maiiwan nang ganoon lang....sinabi nya ang nasa loob nya na more than a friend daw ako sa kanya....siguro ganoon din ako somehow dahil na maintain ko ang pagsulat sa kanya for 5 yrs.

We set plan to know each other more...pero lalo lang naging malungkot nung umalis sya...kaya nag-decide kami na magpakasal.1987 nung nakasal kami at kaagad ay naisama ako dito at nagkaroon nang 3 Marias.Napakabait nya sa akin na halos kung pwede lang ay ibigay na sa akin harap ko yung mga kailangan ko...ganoon ang pagbibigay ya nang importansya sa akin hanggang sa huling araw nya....walang pagbabago kahit na 19 yrs na kami.

Bago sya kinuha ni Lord ay marami kaming napag-usapan na siguro...somehow ay nakatulong din sa madaling pagtanggap ko na wala na sya......napakalapit nya sa Diyos...maraming bagay syang naituro sa akin na kahit sya man siguro ay hindi na nagdalawang isip kung bakit sya ay hindi na kasali sa mundong ginagalawan natin.

Sa pagkamatay nya...bago mag isang linggo.....lagi ay pakiramdam ko na andito lang sya sa bahay namin na kahit na ang bunso namin ay nagsasalita na parang pinasasabi para malaman namin....."na gusto na raw nyang umuwi"...na gusto na raw nyang makita ang bunso namin"..."na sa susunod daw ay hindi na sya lalabas nang bahay"...kinausap ko sya sa loobin ko na magpahinga na sya at huwag na kaming alalahanin.

Last July 1....1 hour lang ang tulog ko at nagising ako ulit nang madaling araw....natutulog kami sa may harapan nang ashes at picture nya with many flowers na inalay sa kanya....bigla akong nagising at pagmulat nang mga mata ko....may isang stem na may 3 white flowers ang nakalagay sa harapan ko.Naiyak ako nang hindi sa lungkot kundi sa saya at pasasalamat sa Panginoon na namulat na sya sa katotohanan na kailangan na sya ni Lord at kailangan na nya kaming iwan.Na sa paniniwala ko ay hindi na sya drifter na naguguluhan kung bakit sya namatay o bakit ganoon ang nangyari.

Alam ko na sya ang nagbigay nang bulaklak na yon na sign nya na lumisan na sya at nagpaalam sa pamamagitan nang pagbibigay nang bulaklak bilang paalala sa akin na huwag na akong mag-alala............... .................... .................... ............
Kaya sa ngayon ay taos puso na ang pagtanggap ko na wala na sya at darating din ang araw na magkikita at magsasama sa kabilang buhay.Sa ngayon ay kailangan ko ring lakasan ang loob ko...maging matatag para sa mga anak namin para na rin sa kanya para mapanatag din ang kaluluwa nya kung saan man sya naroroon.

Ngayong wala na sya.....para sa akin ay katawan lang ang nawala pero lagi ay nakatanaw sa aming mag-iina at binabantayan kami lagi................ .............
Saan man sya naroon may he rest in peace with GOD.....I just want to say this to him .....

THANK YOU for everything....Thank You for that 5 years of friendship and 19 years of married life, the happiness you gave me,Thank You for the 3 precious kids....the Love you poured me.....the memories...all the things that connect us......You'll remain forever in my heart and will say I Love You Forever.Konbanwa po lowla,:) Alam nyo po habang binabasa ko ang post nyo umiiyak ako kase napifeel ko ung pain and acceptance sa pangyayari.Im so proud of you kase nasasabi mo ng lahat ng sinabi mo,sanay lalo ka pang magpakatatag para sa mga naiwang memories ng inyong asawa.Kayang kaya nyo yan,sadyang napakasakit tanggapin ng ganyang pangyayari subalit may dahilan ang Diyos kaya ngyari ang lahat,kung bkit kelangang mangyari khit napakasakit,ako man po sa edad kong paslit pa lamang ay nwalan din ng mga magulang pero kinaya ko pong tanggapin kahit may mga oras na naitatanong ko rin sa Diyos kung bkit ganun kabilis Niyang binawi samin ang aming magulang ngunit tanggap ko at dahil dun ay tumatag ako at natutong lumaban sa hamon ng buhay at alam ko nman na anjan lang sila at gumagabay,sorry po hndi ako nkapunta sa haus nyo malayo po kase saka may maliit ako kaya hndi pwede bumiyahe ng malayo.hangad ko po ang katahimikan at kapayapaan ng kaluluwa ng inyong yumaong asawa.alam ko rin pong kapiling na siya ngayon ng Poong Maykapal.God Bless Po sa inyong pamilya.

[docomo]

I am encouraged by your position to write with such feeling.That was touching and heartfelt tribute to your husband. You have endured much and have come through it all showing such strenght within yourself now.

Thank you for sharing such an intricate part of your life with us. Wherever your husband is now , I am sure he is watching over you and your kids. :)

[midnight]

He is with God in Heaven & looking after you and your kids. May God be with you and your family.

[ANGELIKA22]

oh my......that was so touching~~~~namalaya n ko na lang na tumutulo na pala ang luha ko. i've never been touched like this before nang dahil lang sa pagbabasa ng nakakalungkot na part ng buhay ng ibang tao....for you miss japphi, kahit hindi kita kilala personally, i sensed that you are a strong woman. God will always be on your side.

[katty0531]

Lola japphi....

What a very touching letter for us, thank you so much..napalakas mo loob ko, nakikita kong positive ka talaga sa buhay......kahit sa picture pa lang kita nakita (Tokyo EB 1) sonomama yong impression ko that you are a strong woman, aru imi ang dami ko talagang natutunan sayo, nasaan man yong asawa mo ngayon I'm sure same as what you said at palagay yong loob nya dahil isang katulad mo ang naiwan sa mga anak nya. God bless us always.....

[ritzyu]

Ang ganda ng mensahe mo Japphi, napakaswerte ng mister mo sa iyo, touch
na touch ako at wala akong masabi..sana maging katulad mo rin ako na matibay
humarap sa mga pagsubok sa buhay.salamat sa magandang mensahe...tumagos sa
siya puso ko...God bless you Japphi! :)

[prettyjoyce]

Miss Japphi..nakaka- inspire ung letter na ginawa nyo po para sa inyong namayapang asawa and at the same time nakakapag-bigay ng lakas ng loob sa mga taong nawalan din ng mahal sa buhay,Naiiyak din ako kasi nababasa sa letter nyo kung gaano nya talaga ka mahal ang isat-isa pero sadyang ganun po talaga siguro may dahilan ang diyos kung bakit nangyari ang mga iyon,Hindi na ninyo man kasama ang husband nyo andun sya sa itaas kasama ng diyos gumagabay sa inyo.God bless po and to your kids !!!!

[tfcfan]

Lola Japphi,nakakatouch naman tong post nyo.:( Medyo naluha lang po ako lalo na nung ipinakikilala nyo sya at nang makita ko ang pic nya,para akong kinilabutan or natouch siguro sa mga salitang nais nyong iparating sa aming lahat...You're such a great person po siguro,kaya ganun ang ipinakitang pagmamahal sa inyo ng hubby nyo..At muli po,"Nasan man sya ngayon,nasa ay maging mapayapa na sya"....

[bell]

hello lola japphi...alam mo kinilabutan ako sa sinulat mo talagang napaiyak ako.hanga ako sayo dahil sa matatag ka sa mga pagsubok na kinakaharap mo ngayon lalo na at wala na ang hubby mo.kung nasan man sya masaya na sya kasi nakikita ka nya na nag move on kana.at matatahimik na sya.God bless po sa inyo!

[poulain]

hello po, nkakatouch naman yung post mo... just be strong... keep your faith in God..

[pinkheart]

hello din po.... naiyak po ako.... be strong and remember na there is always a reason for everything that happens...

[japphi]

THANKS sa mga nag-post ulit......hindi ko man masagot isa-isa ang mga post nyo....pero binabasa ko......just want to move on with your words of symphathy at tuloy maisama ko rin ang mga feelings ninyo para mawala rin ang lungkot ninyo.

Well.....as days go by....malungkot..... pero parang wala akong time na umiyak.....dahil siguro sa busy palagi sa mga documents na kailangang ayusin.

Ang akala ko nga....katulad sa atin na....ang role nang namatayan ay taga-IYAK lang.....dito pala ay hindi..........lahat ay iki-kilos mo ultimo pamamalengke....pagl ilinis.:O Talagang iba sa atin......kung sa atin lang yon..........nakow.. ...laging mugto ang mga mata ko sigurado.Pero dito....kailangan imulat ko ang mga mata ko kahit na kulang sa tulog....dahil walang ibang gagawa:( ...kaya siguro wala akong time na umiyak......kailan ko kaya ibubuhos ang malakas kong hagulgol he he he he he he.................. .................... .......:rolleyes:

Pero instead of hagulgol...........i isipin ko na muna ang iba't ibang dapat gawin......tulad nang pagkain nang mga anak ko.........paglilini s..........haaayyyy. ...ano ba yang buhay Japan natin.........namata yan ka na nga't lahat hindi mo pa maisip ang umiyak.......o baka naman kaya nagkukunwari lang kaya kow:rolleyes: :confused: .............??

Pero hindi rin siguro..........sa palagay ko ay sinasalo ako ni Lowlo sa mga iyakan blues at syempre gabay pa rin ako ni Lord na patunay na akay-akay nya ako......kung hindi ay baka nakalugmok ako sa futon...ni kumain siguro ay hindi ko magawa.

Magmula nung namatay sya at andito ang labi nya sa bahay....nakikita nang Hipag ko na futsu daw ako sa mga kakwento ko......sinabihan ako na huwag nang gaanong magkwento....a usual Japanes style nila na manahimik......;) ...ngeekk...Filipino style nga ako.....ayoko nang malungkot:nono:

Pero para sa akin....mas maganda na ang kausapin ko ang mga dumarating na mga bisita...lalu na't kasamahan sa trabaho nang asawa ko na galing pa sa iba't ibang probinsya para lang makita sya sa mga huling araw nya dito.Kinakausap ko sila nang tungkol sa mga memories nila with Lowlo...........andy an yung mga tawanan na pati sila ay nag-open din nang mga kwentuhan nila.Na kahit papaano ay nai-voice out din nila ang gusto nilang iparating o gusto nilang sabihin....na kahit na wala na ang kasamahan nila sa trabaho ay para narin silang nag-pa Tribute sa kanya.At ayoko rin namang maging malungkot ang huling pagkikita nila nang mga kasamahan sa trabaho.....kaya kwentuhan at konting biruan sa harapan nya....na sigurado ko ay masaya rin sya sa mga huling araw nya na naririnig ang mga kwentuhan....na hindi puro mga iyakan.....na kahit na mga lalaki halos ang mga pumuntang kasamahan nya ay talaga namang nabigla ako sa kanila na may mga naiyak na nagsasalita sa harapan nya.

Naisip ko tuloy na ....."ganito ba sya kamahal nang mga kasamahan nya sa trabaho?"..na kahit na sa main office nila ay dumating yung ilang boss nila at nakiramay.....mga ilang kilalang tao sa larangan nang news o may connection sa mga tv stations ay andoon at nakiramay.Na expect namin nang hipag ko ay mga 30 katao o 40 katao lang ang darating......pero nakiusap ang kumpanya nila na sila ang hahanap nang medyo malaking lugar para sa kokubetsu shiki...dahil marami daw gustong pumunta.Nabigla ako sa mga pumunta...at mga nagbigay nang mga calling cards nila for any help.Nakiusap din kami na huwag magbigay nang abuloy sa dahilang ang mga hapon ay ibabalik nila sa nagbigay yon.Pero hindi pa rin naiwasan,hindi nga abuloy....dinumog pa rin nang mga telegrams.

Hindi ko maubos maisip na ganoon syang makisama.....bigyan nang importansya ang mga taong nasa paligid nya.Na yung iba na kasamahan nya ay mga kakilala ko na rin...kaya't hindi na mahirap para sa akin ang makisalamuha sa kanila.Sa ngayon ay may ilan pa ring naka-schedule na pupunta dito sa bahay bago sya maihimlay sa puntod.Doon ko na sigurado mararamdaman na talagang wala na sya.....pero still trying to survive sa mga kalungkutan na ito.Sabi nga nang ibang kakilala ko na dadaan din ako sa stages nang pagluluksa.....sigur o at this time na busy pa ako ay talagang hindi ko pa makuha ang umiyak......he he he he he......hindi kaya akow mabaliw......ngeekkk k....ulyanin na mababaliw pa.....!!Ano kaya ang mangyayari sa akin:O :shutup:

[japphi]

Daddy,
Its already 6 months since you've left us.....still... we're trying to cope this loneliness.December 28th...it is your suppose to be 56th birthday......lonely for sure.... 'coz we can't experience the gift giving for you....many things we'll miss/ed........

I have decided to leave for PI with the kids,to make them happy on X'mas day and there we will have a gathering for your birthday....how I wish you're there and be with us.

Eversince we've met....every year as you/we celebrate your/my birthday I/we do write you/me a letter...even just a short message....but starting this year....all letters and greetings are written at heart...THANKING and GREETING YOU and wishing you An EVERLASTING LIFE with GOD.

There was that website containing "a letter from heaven"......wherein as I read all words in it and remembering your words before.....it seems that really it is YOU who wrote such letter and it keeps me serene even without you now.I know that you're happy now and just looking and comforting us in our mournings....but still here I am greeting you a...

HAPPY BIRTHDAY DADDY ........WE LOVE YOU............


A Letter from HEAVEN
(http://www.fathershands.com/letter/index.html)
http://www.fathershands.com/letter/starnew.gifhttp://www.fathershands.com/letter/starnew.gif
http://www.fathershands.com/letter/welcomehome.jpg

[maimai]

hello po ate japphi..

ngayun ko lang po nakita ang THREAD nyo..habang binabasa ko sa simula...umiiyak ako dito.......sayang at ang aga nya nawala sa mundo.......:(

alam ko po napakahirap ngayun ang sitwasyon nyo...pero kailangan maging matatag dahil may 3 maria's umaasa sa inyo ..be strong and don't lose hope...

Advance Happy Birthday po sa kanya on 28th of December...:)

God bless us always...

Thank you for sharing with us...

Ingat po kau sa pag-uwi nyo bukas sa Pinas..Enjoy your Holiday's

[michiko]

Daddy,
Its already 6 months since you've left us.....still... we're trying to cope this loneliness.December 28th...it is your suppose to be 56th birthday......lonely for sure.... 'coz we can't experience the gift giving for you....many things we'll miss/ed........

I have decided to leave for PI with the kids,to make them happy on X'mas day and there we will have a gathering for your birthday....how I wish you're there and be with us.

Eversince we've met....every year as you/we celebrate your/my birthday I/we do write you/me a letter...even just a short message....but starting this year....all letters and greetings are written at heart...THANKING and GREETING YOU and wishing you An EVERLASTING LIFE with GOD.

There was that website containing "a letter from heaven"......wherein as I read all words in it and remembering your words before.....it seems that really it is YOU who wrote such letter and it keeps me serene even without you now.I know that you're happy now and just looking and comforting us in our mournings....but still here I am greeting you a...

HAPPY BIRTHDAY DADDY ........WE LOVE YOU............


A Letter from HEAVEN
(http://www.fathershands.com/letter/index.html)
http://www.fathershands.com/letter/starnew.gifhttp://www.fathershands.com/letter/starnew.gif

http://www.fathershands.com/letter/welcomehome.jpg

lola japphi happy happy birthday din po sa hubby mo and merry merry christmas to you and to your family..may god go with you always!:)

[mOtt_erU]

nakishiso naman ako habang nagbabasa........... .
damang dama ko lahat ng sinulat mo dito sa thread mo,
Thanks for sharing this to Us...
Godbless you ate japphi & your 3 kids.

[Inday_36]

lowla japphi, just wanna share some bible verses to you.

One day I will wipe away every tear from your eyes. Revelation 21:3-4

And I'll take away all the pain you have suffered on this earth. Revelation 21:3-4

If you seek me with all your heart, you will find me. Deuteronomy 4:29

Delight in me and I will give you the desires of your heart. Psalm 37:4

[neneng]

Japphi dear,
Merry Christmas and a Prosperous 2007 to come!

You always have a touching story to tell, to share ,where the readers embrace lessons serve as guides in their lives. You're one of a kind as i said before and maybe will say it to you always ....:kiss: for you!

[puting tainga]

It was really, really touching to know you decided to celebrate his “would have been 56th birthday” (Dec 28th) with your family.

It was yesterday.
I believe you did it just right, with a lot of tears and smile and renewed faith and love.

Up in heaven, your husband must have seen the event.
He wants all of you to be always happy and healthy, I believe.

Bagong taon, bagong pagasa.

[japphi]

Hi maimai,michiko,mott_ eru,inday_36,neneng and puting tainga...first of all Happy New Year to each one of you............

Thank You sa pag-po-post dito and greeting my husband on his suppose/d to be 56th birthday...........n ag-celebrate kami sa Pampanga for his b-day na same day din b-day nang Mother namin...then advance b-day for my 2 kids for January too.

It was a happy day for me,my kids and the whole family too...na pagkatapos nang celebration ay party kami nang mga kapatid ko.....pinaghahatak ko sila at pinasayaw ha ha ha ha ha.....what a happy moments...........

But can you believe to what everybody say....na ang namatay ay hindi lang nakikita pero andito pa rin sila na parang kasama pa rin natin.....Kasi nung pang ilang araw namin sa pag-uwi doon......may nakakita daw sa akin na kakilala nang isang kapatid ko....sa kwento nya ay.....

Bumaba daw ako sa kotse...pagbaba ko ay bumaba din ang asawa ko at nakita nya kami lagi daw ay nasa tabi ko.Yung nakakita ay hindi alam na namatay na s'ya.Kinabukasan nagkita yung kapatid ko at yung nakakita sa amin.....tinanong yung kapatid ko na"umuwi pala yung kapatid mo at kasama yung asawa nya"....nabigla yung kapatid ko at tinanong itong nagsasalita kung sino yung nakitang kasama ko......asawa ko raw yung nakita nyang bumaba sa kotse.

"huwag kang magbiro.....namatay na yung asawa nang Ate ko last June pa"...nabigla ang nagku-kwento.....pero talagang nakita daw nya ang asawa ko.....well....unbel ieveable....pero naniniwala din ako...dahil nararamdaman ko rin.

Here are some pictures taken last Dec.28,2006......... ..

9124

9120

9121

9122

9123

9125

[chris_rock]

i hope this isn't too late coming...

losing someone will never be easy; the pain and grief, the missing, the reminiscing. somehow, there'll always be that emptiness inside. something that anyone who lost a special person will have to carry for the rest of their life.

i know this is easier said than done; but try looking back to the day when that special someone came into your life. the initial thrill, that skipped heartbeat, that special glow...

and when you try to relive those moments that you were together, it will never ever fail to bring a little smile on your face. and then you'll know that your special someone is smiling back at you.

here's wishing you all the best...

[ritzyu]

Ngayon ko lang din uli nakita ang thread na ito, malungkot na masaya, wala na, talagang maiyak na yata ako..napabuntunghini nga ako sa napakagandang mensahe mo, japphi:(

Alam mo nakikita kayo ng Mister mo, at saka panatag na siya dahil naiwan ang mga anak niya sa isang inang nagsasakripisyo alang-alang sa kapakanan ng mga bata...nakakatuwa ang mga picture kahit sa saglit na iyon walang nabakas na lungkot:)
Ang saya ng uwi ninyo sa Pinas super saya naman pala..wag mong sasabihin na buong angkan na yan, di ako maniniwala, tiyak kalahati palang yan:p buti hindi tumakbo ang bunso mo ng makita ang lechon:eek: